1.
sahipleri tarafından terk edilmiş, "terk ettirilmiş" mülklere dair kullanılan tabirdir. yaklaşık 100 yıldır hiçbir tarihçinin, otoritenin ortak bir fikir üzerinde, neden / sonuç tespitinde mutabık kalamamasına sebebiyet veren, kimilerine göre tarihteki bir soykırım; kimilerine göre ise millileştirme politikalarının kaçınılmaz sonuçlarının vuku bulduğu ermeni tehcir, soykırımı vb., gibi farklı görüşlere mensup kişilerce farklı adlar altında tanımlandırılan malum dönem hakkında yapılan araştırmalarda oldukça rastlanılan bir tabirdir aynı zamanda.
şahsıma göre (bkz: nevzat onaran)'ın çalışmaları, tarafsız olma gayesi ile birlikte, belirli bir ideoloji dışında değerlendirmeler bütününe sahip araştırmalardır. fakat nevzat onaran'ın marksist geçmişi, bu araştırmalarını karşıt görüşlere mensup güruhlar tarafından itibarsızlaştırmaya çalışılması da oldukça yoğundur. fakat, ne yazık ki fakat son yıllarda nevzat onaran'ın bakışı ve bunun tezahürü olan yazıları da bir sistemi, düşünceler bütününü eleştirmek isterken; diğer tarafı hiçe sayan, küçümseyen bir görünüme bürünmüştür.
1915, 1942 varlık vergisi, 6-7 eylül olayları vb. hangi görüşe mensup olursak olalım, hangi ideoloji içerisinde kendimize bir sandalye çekmiş olursak olalım; canlı varlıkların ölümüne karşı durmamız gerektiğini, hiçbir ideolojinin "can"dan daha kıymetli olduğunu düşünmüşümdür. ama özellikle tarihi araştırmalarda politik empati yapmak gerektiğini de düşünmüşümdür.
başlığın amacından sapmasını istememekle beraber; tarihimizi iyisiyle, kötüsüyle öğrenme gayesinden başka bir derdim olmadığını da ifade etmek isterim.
şahsıma göre (bkz: nevzat onaran)'ın çalışmaları, tarafsız olma gayesi ile birlikte, belirli bir ideoloji dışında değerlendirmeler bütününe sahip araştırmalardır. fakat nevzat onaran'ın marksist geçmişi, bu araştırmalarını karşıt görüşlere mensup güruhlar tarafından itibarsızlaştırmaya çalışılması da oldukça yoğundur. fakat, ne yazık ki fakat son yıllarda nevzat onaran'ın bakışı ve bunun tezahürü olan yazıları da bir sistemi, düşünceler bütününü eleştirmek isterken; diğer tarafı hiçe sayan, küçümseyen bir görünüme bürünmüştür.
1915, 1942 varlık vergisi, 6-7 eylül olayları vb. hangi görüşe mensup olursak olalım, hangi ideoloji içerisinde kendimize bir sandalye çekmiş olursak olalım; canlı varlıkların ölümüne karşı durmamız gerektiğini, hiçbir ideolojinin "can"dan daha kıymetli olduğunu düşünmüşümdür. ama özellikle tarihi araştırmalarda politik empati yapmak gerektiğini de düşünmüşümdür.
başlığın amacından sapmasını istememekle beraber; tarihimizi iyisiyle, kötüsüyle öğrenme gayesinden başka bir derdim olmadığını da ifade etmek isterim.
devamını gör...