en çaresiz hissettiğinde kime gidersin

guvendigim birine giderim.
guvenmedigim birine gitmem.
heralde anlasılır olmustur.
ve caresizligim asla ekonomik sebeplerle olmaz benim. onu kendi basıma halledebiliyorum.

sen kapı acıyorsan ve ben sana ısrarla gelmiyorsam bil bakalım ilişkimizde ne eksik?
boyle iste.

daha fazla sorma.
zaten senle iletisimde olmam da sevgilimin hosuna gitmiyor. onu gram uzmek istemem bu hayatta.

kendime giderim. başka kimseye güvenmiyorum.

tanrı'ya.


insanın bir insana koşması manidar bir hareket fakat önce ilk sığınılan allah olmalıdır çünkü allah arkanızda olduğu sürece asla hasar almazsınız. sonra güvenebileceğiniz birine sıkıntınızı anlatabilirsiniz ama burada da dikkatli olmanız gerekir.

maalesef, insanlar iki yüzlüdür. güvendiğiniz insanların gerçekten iyiliğinizi gözettiğinden hiçbir zaman %100 emin olamazsınız. insanlara anlattığınız şeylerin sonradan size karşı kullanılıp kullanılmayacağı da ayrı soru işaretidir. bu yüzden ben hiçbir zaman, hiçbir insana sorunlarımı olduğu gibi ve tüm şeffaflığı ile anlatmam hatta genelde tüm sorunlarımı saklamayı tercih ederim. birine hayatınızı anlattığınız an, tüm kırılganlıklarınızı açtığınız andır. kimse sizin aile hayatınızı ve sizi nereden vurabileceğini öğrenecek kadar şanslı kılınmamalıdır. kimseye kendi ellerinizle böyle büyük çaplı şanslar tanımlamayın.

bugün dost dediğiniz yarın düşman olur. geçmişin düşmanı, bugün en yakın dostunuz olur. bu işler risklidir ve riyakarlık kokar. hiçbir değişen dinamiğe güvenmeyin.

insanın tek koruyucusu allah, tek dostu kendisidir. insan sadece kendisine ihanet etmez. sizin sırlarınızı kimse sizden iyi muhafaza edemez.

anneme

kocama gidiyorum. ya da o geliyor.

çaresiz olmam yetmiyor bir de üstüne en çaresiz olduğum durumu irdeliyorsun da dostum, ben çaresizsem zaten gidecek bi yerim ya da kimsem yok demektir. haliyle yapacak çokta bişi yoktur o anda. yakarsın bi sigara "hayırlısı be gülüm" der devam etmeye çalışırsın.

kendime . bayılırım içime kapanmaya.

allahtan yardım isterim

çare* türküyem.

yürürüm. yürüdükçe kendime gelirim. kimseye gitmeme gerek kalmaz. gerçi kalsa da gitmem orası ayrı.

anneme gider.. dim. o da yok şimdi.. olm şöyle başlıklar açmayın lan..

kimseye.

insanlardan medet ummayı bırakalı epey oldu. bir 90'lar pop listesi veya rastgele seçilmiş bir kitap, çoğu insandan daha iyi gelir.

çaresizliğimi inkar ediyorum,genelde bundan haberim de olmuyor.

gidecek bir yer olsa zaten insan çaresiz kalmaz

duşa giderim sonrası malum..

bu başlığı göreli 3 gün oldu, ben hâlâ düşünüyorum acaba kime giderim diye.

rivayet odur ki bir gün bedbaht çobanın biri yardan düşer, tam kayalıklara çarpacakken bir ağaç kökünden tutunur, o an - kisme yoh mi?diye acı acı bağırır, parmaklarındaki güç yavaş yavaş tükenip ağaç kökü elinden kayarken semadan davudi bir ses yakarışlarına karşılık verir.

-kendini bırak evladım, korkma bütün acılarından kurtuluş bulacaksın!

çoban göklerden gelen bu ses üzerine dehşete kapılır ve kendini hayata bağlayan ağaç kökünü daha sıkı kavrayarak;

-başga kisme yoh mi? der.

psikoloğa.

kendime giderim. muhtemelen kendimi kaybetmiş ve yanlış kararlar veriyorumdur bu yüzden çaresizliğe süreklenmişimdir. bu sebeple önce kendimi ararım. geçtiğim her yola tekrar tekrar bakarım, attığım her adımın izini bir daha sürerim. muhtemelen kendimden kaçarken çok kurnaz davrandığım için zor olur ama bulurum umarım. kendimi bulursam bu iş tamam^^

gideceğim herkes gitti.


ben artık çaresizlerin gittiği o kişi oldum