et ve süt kurumunun önünde ak parti seçim şarkısı açmak

mevzunun 100 yıllık bir düzen mevzusu, hayvancılığı bitirmenin " hayvancılığı tekelleştirmek" mevzusu olduğunu izah etmeden tınlanmayacak algıdır.

mevzu 1: akp'ye oy verdiniz, bak et kuyruğuna girdiniz, memnunmu sunuz?

cevap: yine şimdi kuyruk var, eskiden onu da bulamıyorduk, ben evimizde et girdiğini bilmem.

mevzu 2. akp hayvancılığ bitirdi.

cevap: köyler bomboş. dağlar bomboş. hepiniz gelmişsiniz şehre, istiyorsunuz ki masabaşı iş yapasınız. gidin yapın hayvancılığı.

sana köylü olduğunu söylemekten utandıran, kadınları köye gelin gitmesini algı ile engelleyen bir düzen var ortada. olaya parti babında bakman düzenin işine gelir. çünki düzen istiyor böyle bakmanı. her iktidar döneminde siyasi iktidarı kullanıp yavaş yavaş yapıyor yapacağını.

sıfır etki yaratır maalesef
söz böyle göndermeli düşündürmeli hareketlerle
akplilerin bi anda aydınlanma falan yaşayacağını düşünüyorsanız
anadolu cehaletini henüz anlamamışsınız demektir

vatandaşa hizmettir. et kuyruğunda beklerken sıkılmaması için uğruna canını verdiği partinin müziğini açıyorsun daha ne ister adam. alacağı 250 gram kıymayı daha bir şevkle bekler. uzun kuyruk sırası gözünde büyümez. dombrayla çoşar, osmanlının gevurları nasıl dize getirdiğini hayal ederken şu an almanyanın bizi nasıl kıskandığını hatırlar. coştukça coşar. ah der ah. şimdi sandığı koysalar önüme mührü ampüle şaaaaaaaak diye basmaz mıyım der. ver müzüğü ver coşkuyu serhaaaaat.

sırada bekleyen seçmen, ya ülke ne hale gelmiş yüzlerce kişi ucuz et alabilmek için bu soğukta saatlerce bekliyor diye düşündüğünü mü sanıyorsunuz. aksine, ah ulan 1 saat önce gelseydim de sıranın önlerinde olsaydım diye düşünüyor. hatta sırada kendisi gibi bekleyenlere küfrediyor. birkaçı geberip gitse ya da vazgeçse de sıra daha çabuk kendisine gelse diye içinden geçiriyor.