feminist kadınlardaki ben kendimi korurum safsatası

o isler oyle olmuyor bacım denilesi.

safsata değil bence.*

artık orta çağda olmadığımız için safsata değildir. bilmiyorum ne kadar doğrudur ama bizim ülkemizdeki eğitimli kültürlü kadın sayısı erkekleri geçmiş gibi görüyorum ben. bu yüzden kadınlar kolay beğenmiyorlar aslında problem çalışan kadın değil kendini yetiştiren erkek azlığıdır. erkekler ağır işlerde çalışıyorlar kadınlar da daha çok diploma sahibi olup bir şeyler yapıyorlar. erkek kısmı para kazanıyor evet ama diğer şeyleri önemsemiyor. kadınlar daha bilinçli hale geldi spor beslenme meraklı olma bunlar erkeklerde yok. inceller otuz yaşında kadın pilates kedi diye daha çok saçmalarlar. bugün iş yorgunluğuna rağmen şınav çektim spor deyince avel gibi bakıyorlar suratıma kadınlar sizi ne yapsın. tarafsız yorum yaparım ne görüyorsam onu söylüyorum.

herkes kendini korumalıdır, koruyabilmelidir. safsata bunun neresinde.

şu kadıgil kafadar vs grubundan hiç hazzatmem. bir de feyza altun var, güzel ama sıkıntı kardeşim benim ya.

edit: fiziksel güç denmiş.
bence ben aşırı iri yarı olmayan birinizi net döverim. kick boks biliyom. 1.80 boylarında birinin kafasına tekme atabiliyom. reflekslerim de kuvvetli. karşı tarafın hamlelerinden kaçabilirsem bu işin sonunda çeşitli burunlar kesin kırılır. kamon.

bunu bir bacının yazması ilginç olmuş bacım..
bir kadının kendini koruyabilmesi, onun her şeyi tek başına halletmesi gerektiği anlamına gelmez. ama kendini koruyamayacağı bir dünyada yaşamak zorunda bırakılması da kabul edilebilir değil. bu yüzden ben kendimi korurum diyen bir kadını küçümsemek yerine, bunu neden söylemek zorunda kaldığını sorguluyorum.

açık konuşmak gerekirse, bu toplumda kadınlar için riskler olduğu bir gerçek. sokakta yürürken, toplu taşımada, sosyal ortamlarda kadınların ekstra dikkatli olması gerektiği bir düzen var. böyle bir ortamda sen kendini korumayı düşünme demek bana sorumsuzluk gibi geliyor. çünkü gerçeklik değişmeden ideal söylemlerle hareket etmek, kadını daha da savunmasız bırakır.

ben bunu bir safsata değil, bir hayatta kalma refleksi olarak görüyorum. kadının kendini korumayı öğrenmesi, fiziksel, psikolojik ve sosyal olarak sınırlarını bilmesi, gerektiğinde tepki verebilmesi önemli. bu, sistemin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz ama bireyin de tamamen edilgen olmasını gerektirmez.

yani bacım, kadınlar elbette güvenli bir toplumda yaşamalı ve kendilerini korumak zorunda bırakılmamalı. ama mevcut gerçeklikte, bir kadının kendini koruma bilincine sahip olması bir “safsata” değil, aksine oldukça gerekli ve rasyonel bir duruş..

"korumak isteyen korusun", hiç böyle boş düşüncelere katılamayacağım. kendimizi koruruz o ayrı her insan kadin erkek farketmeksizin korumalı ama bu kadar kirlenen bir dünyada insan birbirine destek olmalı.

kendinizi koruyamazsınız hanımefendiler, yok öyle bir fiziksel gücünüz.

biz koruyoruz ama ama bütün kötülüklerin kaynağı da yine biz erkekleriz. böyle de bir gerçek var.

iyi adamlar ve kötü adamlar diye bir ayrım yapalım.

allah iyilerle karşılaştırsın hanımlar.

meseleyi sadece kas gücüne indirgeyip "safsata"diyerek kestirip atmak, aslında konunun özünü biraz ıskalamak oluyor.
​bir kadının 'kendimi korurum' demesi, her şeyden önce bir özgüven ve birey olma duruşudur. evet, biyolojik olarak fiziksel güç farkı bir gerçek olabilir ama günümüzde ''kendini korumak''sadece bilek güreşi yapmak değil ki. bu işin içinde farkındalık var, hukuki haklarını bilmek var, çevresel bilinci yüksek tutmak ve en önemlisi de şiddete karşı boyun eğmemeyi seçmek var.
​şöyle düşünmek lazım: feminizm kadınlara ''hepiniz birer ninja olun'' demiyor. aksine, ''hiçbirimiz birer ninja olmak zorunda kalmayalım, güvenli bir toplum inşa edelim'' diyor. yani bir kadının kendini savunma iradesi göstermesi, birilerine meydan okumak değil, kendi sınırlarını çizme kararlılığıdır.
​bir insanın kendi güvenliği için çaba göstermesini, ''nasılsa benden güçsüzsün'' diyerek safsata ilan etmek yerine; herkesin güvende hissettiği bir düzeni nasıl kurarız diye bakmak daha yapıcı olurdu sanırım.
​sonuçta mesele kimin kimi dövebileceği değil, kimsenin kimseye dokunmaya cesaret edemediği bir medeniyet seviyesine ulaşmak."

kadınlar kendilerini koruyabilir zaten buna birçoğumuz katılırız. fakat feminazi kadınlardaki "hayat erkeksiz daha güzel, hepsi yok olsun." düşüncesi hem mantıktan uzaktır, hem çocukçadır hem de kendilerinin sağlıklı olmadıklarının göstergesidir.

şunu anlarım. "ben babamdan, erkek kardeşimden, abimden zorbalık gördüm, fiziki-ruhsal şiddet gördüm. kendi yakınım bana böyle davranırken ben elin adamına nasıl güveneyim?" dersen o, olur. fakat başarısız ilişkiler yaşayıp da (çoğunda da dış görünüşe aldanıp sığır erkek seçip seçip) sonrasında da tüm erkeklere hakaret edersen senin ağzına acı biber sürerim güzel kardeşim hiç kusura bakma.

hadi sen kendini korursun da biz erkekler kendimizi senden nasıl koruyalım ? iftira atıp, masum erkekleri linç ve darp ettiren çok kadın gördük, tanıdık şimdiye kadar. belki de içlerinden biri de sendin. ben şey mi diyeyim, "bütün kadınlar ruh hastasıdır." işte bu safsatadır.

genellemenin her türlüsü olmasa da çoğu türlüsü yanlıştır, hatalıdır.

iyi kalpli erkeklerin de var olduğunu buradaki kadınlarımız deneyimlemişlerdir, görmüşlerdir. en azından onlar hak verseler bana yeter.

bir düşünce deneyi yapalım.

spor salonuna girin.

girdiniz mi? güzel. yürüyün biraz. oradaki en kaslı, en güçlü, en alfa, en kodu mu oturtan adamı alın. adı da tonguç olsun.

tonguç'u beyin yıkama makinesine bağlayın.

soyut düşünme ve sosyal ilişki kurma becerilerini elinden alın. geri kalan her şey birebir aynı olsun.

hatta tonguç'a bir kıyak yapalım, kick boks biliyor olsun tonguç. o becerisi de silinmedi. güçlü, kaslı, kodu mu oturtuyor, üstüne kick boks yapıyor. ölüm makinesi.

bir kıyak daha yapalım; tonguç'u öyle çöl, kutup ya da tropikal ormanlar gibi zorlu bir yere koymayalım. düşünce deneyini rahat yerde yapsın.

bir hafta bile hayatta kalamaz.

çünkü insanı hayatta tutan şey kas gücü değil; soyut düşünme, organizasyon ve iletişim becerisidir.

insan sadece sosyal ilişkiler içinde var olabilir. insan türünün en kaslı, güçlü, alfa, kodu mu oturtan, en tonguç bireyi bile doğada tek başına çaresizdir. çünkü ayıyı dövemez. ayıyı dövemediği gibi ondan saklanamaz ya da onu görünce topuklayamaz.

dolayısıyla insanın "kendini korumasını" sağlayan şey kas gücü değildir.

kas gücü, sosyal ilişkiler olmadığı sürece anlamsızdır.

bu arada kadınların zannedildiği kadar "korunmasız" olmadığına ilişkin tarihten ve antropolojiden birçok örnek verilebilir. avcı-toplayıcı dönemin kadın savaşçılarından tutun da osmanlı'nın ilk döneminde bursa'da asayişi sağlayan bacıyan-ı rum'a kadar sayısız örnek mevcut. kas gücü her şey değil.

kendimizi kimden korumalıyız?
- erkeklerden.
peki bizi kim korumalı?
- erkekler *

sevgiyle, sevgiyle...

bunlar ne yazık ki ikiye ayrılıyor. kendine dayatılan safsatayı dogma kabul edip doğurganlığını kaybedince pişman olanlar ve birinin kanatları altına girince o konforu kayıtsız şartsız kabul edenler.
binlerce yıldır süregelen bir evrim gerçeği var. buna ters davranan alıyor dersini.
olayı sadece kas gücüne indirgemek ayrı zeka seviyesi, ciddiye almıyorum. benim dediğim her anlamda rollerin zaman içinde oturduğudur.
benim için önce insandır, beyin fonksiyonları tam çalışmasa da insandır.
aynısı hayvansal ürünler tüketmeyi reddedenler için de geçerli mesela.
not: anahtar kelime sayısı artmasın diye tanımsı yaptım. bunlar bir de sçrar insana, bulaşır falan...