1.
rahatlama.
bazen bi seyler icin kosusturuken yakalıyorum kendimi.
yine bi seylere inanmısım.
boyle bir karısık haller.
sonra duruyorum:
-salla gitsin. hicbi sey degismeyecek.
ferahlama geliyor.
bir is teklifini de boyle reddettim mesela. flortoz oldugum bi cocuk vardı orda. evlilik dusunuyorum filan demisti bana. amaaaaaan dedim. sanki oraya gecsem gercekten evlenicez. evlenmicez cunku.
genel olarak hicbir seyin degismeyecegini bilmek bana asırı bir ozgurluk ve rahatlık saglıyor.
bir seyleri ciddiye aldıgımda ciddiye alınacak bi sey yok gene mi unuttun diyorum. ferahlıyorum.
bazen bi seyler icin kosusturuken yakalıyorum kendimi.
yine bi seylere inanmısım.
boyle bir karısık haller.
sonra duruyorum:
-salla gitsin. hicbi sey degismeyecek.
ferahlama geliyor.
bir is teklifini de boyle reddettim mesela. flortoz oldugum bi cocuk vardı orda. evlilik dusunuyorum filan demisti bana. amaaaaaan dedim. sanki oraya gecsem gercekten evlenicez. evlenmicez cunku.
genel olarak hicbir seyin degismeyecegini bilmek bana asırı bir ozgurluk ve rahatlık saglıyor.
bir seyleri ciddiye aldıgımda ciddiye alınacak bi sey yok gene mi unuttun diyorum. ferahlıyorum.
devamını gör...
2.
ben galiba ferahlamayı, bir şeyin gerçekten iyi olduğunu gözlerimle görmeden tam olarak beceremiyorum. çocuklarım henüz gençliğin baharında.. akşam ezanı geçmeden evde olmalarına alışmış biriyim. ama zaman kimseyi beklemiyor, onlar da yavaş yavaş palazlanıyor. arkadaşlarıyla plan yapıyorlar, dışarı çıkıyorlar, kendi küçük dünyalarını kurmaya başlıyorlar.
bu akşam oğluş bir etkinlikteydi. gelene kadar içim rahat etmedi. kendimi tutamayıp hem onu hem öğretmenini kaç defa yokladım bilmiyorum. mesaj attım, sordum, yine sordum. aslında aklım bana iyidir ya, merak etme diyordu ama kalbim başka türlü çalışıyor galiba. eve gelip de onu canlı kanlı karşımda görünce içimde bir düğüm çözüldü. o an ferahladım.
sanırım beni ferahlatan şey sadece iyi olduğunu bilmek değil onu gerçekten görmek. sesini duymak, kapıdan içeri girdiğini görmek. belki bu biraz annelikten, biraz da alışkanlıktan geliyor. ama biliyorum ki bu da değişecek. onlar büyüdükçe ben de büyümelerine alışmayı öğreneceğim. galiba bu da büyümenin bir parçası. bakalım… alışacağım. en azından umarım.
bu akşam oğluş bir etkinlikteydi. gelene kadar içim rahat etmedi. kendimi tutamayıp hem onu hem öğretmenini kaç defa yokladım bilmiyorum. mesaj attım, sordum, yine sordum. aslında aklım bana iyidir ya, merak etme diyordu ama kalbim başka türlü çalışıyor galiba. eve gelip de onu canlı kanlı karşımda görünce içimde bir düğüm çözüldü. o an ferahladım.
sanırım beni ferahlatan şey sadece iyi olduğunu bilmek değil onu gerçekten görmek. sesini duymak, kapıdan içeri girdiğini görmek. belki bu biraz annelikten, biraz da alışkanlıktan geliyor. ama biliyorum ki bu da değişecek. onlar büyüdükçe ben de büyümelerine alışmayı öğreneceğim. galiba bu da büyümenin bir parçası. bakalım… alışacağım. en azından umarım.
devamını gör...