taksim’de gezerken sıcaktan bunalan hüseyin, serin diye bir kiliseye girdi. içerisi oh mis. bir köşede confession yazıyor.
kesin danışma gibi bir şey, dedi. turistlere yardım falan.
perdeyi aralayıp oturdu. loş, sessiz, klimalı. tam keyiflenmişti ki karşıdan bir ses:
- evet evladım?
hüseyin’in beynine hollywood yüklemesi geldi. ciddileşti:
- forgive me, father, for ı have sinned.
kendi ingilizcesine saygı duydu.
- anlat, dedi rahip.
hüseyin döküldü:
- geçen hafta arabayı masrafsız diye sattım… ekspertize girse ağlar.
- diyetteyim deyip gece sucuklu yumurta gömdüm.
- arkadaşa kanka müsait değilim dedim, evde yatıyordum.
- anneme de köprüdeyim dedim… daha pijamamlaydım.
kısa bir sessizlik.
- pişman mısın?
hüseyin dürüst:
- yakalanmadığım sürece fena hissetmiyorum father.
rahip iç çekti.
- evladım burası danışma değil, günah çıkarma.
hüseyin toparladı:
- o zaman şunu da ekleyeyim… düğünde takıyı takar gibi yapıp zarfı cebe attım.
bu kez sessizlik uzadı.
sonra rahip sakin sakin dedi ki:
- evladım… ben seni affederim.
- ama türk düğününde kamera olur.

tam o anda hüseyin’in telefonu titredi.

kuzen grubundan mesaj:
“kanka videoda zarfı geri alırken net çıkmışsın..”

devamını gör...

(3) (0)