gelecekte üzüleceğin şeye bugünden üzülmek

yeni aldığım kupayı ilk kez yıkarken kırılışını düşünüyorum. sonra onu rafa kaldırıyorum. kullanmıyorum...

yeni bir kafeye gidiyorum. kahveyi içerken bu güzel mekanın tiktoka düşeceği aklıma geliyor, ürperiyorum... daha hesabı istemeden mekanın eski halini özlemeye başlıyorum...

bitki alıyorum. ilk gün yapraklarını seviyorum. ikinci gün "ya ölürse?" diye moralim bozuluyor. üçüncü gün bakım videoları izliyorum. dördüncü gün hala sulamıyorum. benim vicdan azabım, sorumluluk alma hızımın çok önünde gidiyor. sanki bugünden yeterince üzülürsem o gün geldiğinde üzülmezmişim gibi hissediyorum.

üzülüyorum...

yarının işini bugüne bırakmak.
ya ölürsem de kaygılanamazsam hakkıyla? *

gelecekte yaşanacak üzüntüyü hafifletecek güzel bir önlem, sık sık yaparım..

gelir geçerin yıkıcılığını içimde bir tufan gibi, deprem gibi sürekli hissetmekten kendimi alıkoyamıyorum hayat boyunca.

melankolimin uçsuz bucaksız, karanlık sularında, her ne kadar mutlu olduğum zamanlar olsa da bunun geçiciliği, mutluluğumu daha büyük bir mutsuzluğa çeviriyor.

her şey geçer. bu sözün hüznü... değil hazların, acıların bile geçer. acılar kalsaydı bari. hiçbir şeyi muhafaza edemezsin, hiç kimseyi tutamazsın. her şey biter, herkes gider.

öylece ardından bakarken buluyorum kendimi hep. yutkunup. yakıyorum bir sigara. bir de hassittir diyorum ki o da çok bir şey değil zaten. öylesine.

ben buyum. değişmeyen tek şey... melankolim.

gelmemiş günün tasasıyla bugünü ziyan etmek.

dünyanın en saçma olayıdır. belki de başına gelmeyecek bir şey için üzülmek, sızlanmak kendi kendini boşuna harap etmekten fazlası değildir.

(bkz: anksiyete) tabi bonus sıkıntılar da var başlığı açan kişide.

olmamış şeyin yasını tutmaktır.

buna kaygı denir

ve yaşadığımın belirtisidir.

hayatın acı gerçeği diyebiliriz.

kendini gerçekleştiren kehanete dönüşür. bir şeyin olacağına inanırsanız günün sonunda olur. her şey için geçerlidir ve olumsuzlar için daha da geçerlidir. olumlu olan çoğu şey zaten sorumluluk ve zorunluluktur. bunun dışına çıkılan her şey olumsuzluktur ve olumsuz şeyleri yapmak olumluyu yapmaktan daha kolaydır.