giderken

bütün duyguların omuzlarındadır ağırlığı.

hüzünlü bir sunay akın şiiridir;

kapıyı ört.

evden gidenler, kapıyı değil bir zamanı kapatır; geride kalanlar ise duvarlara sinmiş sesleri, ışığı açık unutulmuş odaları izler.
bir ev, içinden çıkanlarla boşalmaz aslında; hatıralar kalır, pencerede bekler.
giden yol olur, kalan ise hatıra.
....ve bazen insan, bir sandalyeye oturup kendi geçmişinin ışıklarını seyreder.

dlavigne paris - artist.