günümüzde kemalizmin atatürk'le alakasız olması

sezgin tanrıkulu, mahmut tanal, canan kaftancıoğlu gibi tiplerin atatürk’ün kurduğu cumhuriyet halk partisinde barınabilmesi bile buna en güzel örnek.
gundi kemal’in gelişiyle iyice mezhepçi ve kürtçü çizgiye çekilen chp elbet bu safralarını atacak ve yine milliyetçi çizgiye geri dönecektir.
3-5 tane hewalin partiyi rehin almasına göz yummayacağız.

açık açık ben pkklıyım diyemeyen kişilerin, kalabalıklarda kendini atatürkçü olarak göstermesi ve maalesef atatürkçüyüm diyenlerin/ atatürk'ün kurduğu partinin akp ve yaptıkları karşısında çaresizliğinden, sırf akp gitsin/ onlar da akp'ye karşı diye ses etmemesinden, birlik olmasından oluşan durum.

ülkedeki kutuplaşma salt iki saf doğurdu. sağ-sol, siyah-beyaz. arası, grisi kalmadı. on küsür parti de olsa, yüz küsür parti de olsa bir şey ifade etmiyor. iki büyük saf var, herkes olduğu gruptaki bir safın altında birleşiyor. bağımsız parti ve görüş kalmadı neredeyse. muhalefete de muhalif olup, yine de mecburen oy veren insanlar var. çıkışı olmayan labirentte mahsur kalmak gibi iki kötünün arasında sıkışıp kaldı insanlar.

atatürk bugün sağ olsaydı; savaşarak kurtardığı, gençliğe emanet ettiği, bütünlüğü için ilkeler yasalar çıkarttığı vatanı bölmeye çalışanlarla el ele vermiş kişilerin kendisine atatürkçü demesine asla izin vermezdi. kurduğu partinin çatısı altındakilerin yarısını ihraç ettirip, yargılatırdı.

atatürk gözümüzün nurudur. atatürkçü biriyim, zaten atatürkçü bir aileden geliyorum ancak ben kemalizme karşıyım. hayatın belli bir çizgisi vardır, bazen o çizgi üzerinden gitmemiz gerekli, dışına çıkarsanız yanlış yaparsınız. bence bu olayda bunlardan biri. atatürkçülük duygusu bence kafi'dir.

100 yıl önceki şartlar, hayat tarzı, ülkenin durumu vs. vs. günümüzle uçurum olduğu için alakasız olması normaldir.

gününüzdeki siyasal islam'ın islam'la alakası var mı peki?

bir hakikattir.

sadece günümüzde değil, 1940'lardan itibaren kemalizm'in atatürk'le bağı kopmuştur. insanların "kemalizm" zannedip benimsediği ideolojisi aslında daha çok "ismetizm" dir. bir kere şunu iyi anlamak lazım. ismet inönü, kemalizmin ikinci adamı falan asla değildir. bu son derece sığ ve ezbere bir bilgi.

atatürk, çankaya köşkünde yemek sofralarında arkadaşlarıyla devlet işlerini tartışır, burada kararlaştırılan kanunların ertesi sabah meclisten geçirilmesini isterdi. atatürk cumhuriyeti ilan eden adam olsa da iş bitirici ve çözüm odaklı bir lider olması; osmanlı devlet geleneğinden gelmesi gibi sebeplerle inönü hükümetine çok sık müdahale ediyor ve cumhurbaşkanı olarak sadece onay mercii olmaktan fazlasını yapıyordu. inönü bundan son derece rahatsızdı. atatürk de inönü'nün ekonomi ve bürokrasideki aşırı sıkı devletçi tavrından rahatsızdı. bu yüzden serbest girişimi desteklemek ve daha hür bir türkiye yaratmak maksadıyla onu görevden almayı düşünüyordu.

bu süreçte inönü, tamamen atatürk'ten bağımsız hareket etmeye başladı. mesela ulu önder, atatürk orman çiftliği'ni hazineye bağışlamak istedi ama çiftlik bünyesindeki bira fabrikasının genişletilmesini istiyordu. inönü ise hazineye yük bindireceği gerekçesiyle bunu açıkça reddetti. evet bak, yanlış okumadın. reddetti. inönü, atatürk'ün işlerini engellemeye başlamıştı. en sonunda atatürk kendisini tabiri caizse şutlayıp yerine celal bayar'ı getirdi.

tam da inönü'nün hükümetten düşürülmesinden birkaç ay sonra atatürk'ün ani şekilde hastalanmasını ben tesadüf olarak görmüyorum. atatürk dolmabahçe'de ölüm döşeğindeyken, inönü atatürk'ün yanına gitmemişti. eğer gitseydi, atatürk'ün yakını olan bazı subaylar onu öldüreceklerdi. bu komplo teorisi falan değil, tarihi hakikattir. atatürk vefat ettikten bir gün sonra inönü, ulu önderin partiden kovduğu herkesi geri çağırmıştır. atatürk'ün kuyusunu kazan bu hain herif, daha toprağı kurumadan karşı devrimciliğe başlamıştır.

atatürkçülük ile hiç alakası bile olmayan abuk subuk fikirler, inönü zamanında başımıza bela edilmiş ve oğlu erdal da hdp'yi ilk kez meclise sokmuştur.