güreşin kungfu ve karateden üstün olduğu gerçeği

bir gerçektir. ama birebir dövüşlerde geçerli bu tabii. çoklu rakibe karşı ise karate ve kungfu daha etkindir.

güreşin birden çok tarzı olduğu gibi kung-fu ve karatenin de birden çok tarzı olması hasebiyle öyle tamamen de kesin bir gerçek değildir.

grekoromen ve japon shoot-style güreş (başlık açılırken akıllardan geçen güreş stilleri büyük ihtimalle bunlar) aradaki mesafeyi en kısa sürede kapatıp temas sağlayarak 'tuş' etme mantığına dayalı sporlardır. bu sebeple de her daim 'ileri' şeklinde çalışırlar. geri adım atma, yeniden pozisyon alma, yavaşlatma gibi tekniklerden yoksun oldukları gibi, sporun doğası gereği vuruş ya da ufak eklem bükme gibi hareketleri de öğrenmezler. saf güreş kökenli olup sonra karma dövüşe geçen çoğu sporcunun vuruşlardan kaçınma konusunda hantal, ve saldırı konusunda yavaş olduğu göze çarpar. yani bir güreşçiyi mattan çıkartıp, hasmının ona serbestçe tekme ve yumruk atabildiği bir alana koyduğunuzda, o kadar da dominant olmayacaktır.


şimdi gelelim kung-fu mevzusuna. kung-fu bir spor değildir, bunu unutmayın. fiziksel bir yönü vardır ama yine de spor değildir. (üstte bir yazar da belirtmiş, biz de unutmayalım belirtelim, kung-funun efektif öğreticileri pek kalmamıştır, bir iki okul hariç çoğu büyük okul hakikaten sirk halindedir bu aralar). kung-fu'nun da birden fazla stili olduğu gibi birden fazla felsefesi de vardır. mesafe kapamaya değil ds düşmanını belirli bir menzilde tutma ve oradan işi bitirme üstüne kurulu bir tarzdır. yeniden pozisyon alma, yansıtma, geri çekilme, bekleme gibi fikirler ağır basar. savaş alanında son çare olarak kullanılmak üzere öğretildiğinden vahşi hareketlere sahiptir (mesela rakibin gırtlağına vurmak), ufak eklem kilitleri (bilek bükme, parmak bükme gibi), ve kirli sayılabilecek bazı hareketler (hayalara tekme veya gözlere parmak). tabii bunlar doğal olarak müsabakalarda kullanılmaya pek uygun hareketler değildir. zaten dediğim gibi, kung-fu müsabakalara uygun değildir, lan on farklı silah stili var işin içinde, nasıl olsun? kung-fu'nun asıl zayıflığı ise dövüş yere indiğinde tam olarak nasıl tepki verileceğinin kesin olmaması halinden doğar, ki köklü okullar buna da öğretilerine çeşitli diğer dövüş sanatlarından hareketler ve hamleler alarak çözümler bulmuştur. bazı hareketlerin fazla gösterişli ve gerçek bir kavgaya uygun olmadığı doğrudur, ama zaten aklı olan bir kung-fu uygulayıcısı da bu hareketlerden kaçınıp işi basit tutacak kadar akıla sahiptir diye tahmin ediyorum.


karate konsunda bilgili değilim ondan dolayı o konu hakkında konuşmayacağım.



özetlersek; siz biri kung-fu, öteki ise güreş konusunda uzman iki insanı alıp güreş matına çıkartırsanız, güreşçi kazanır. ayakta dövüşmeleri gereken bir ringe çıkartırsanız, kung-fu kazanır. bir karma dövüş ringine çıkartırsanız, bu artık sistemlerin değil, iki insanın kavgası haline gelir ve hangisi daha iyi bir sporcu ise o kazanır. hiçbir kuralın olmadığı bir ara sokakta karşılaşırlar ise, kim doğru hamleyi yapabilirse o kazanır.

(bkz: kıspete el sokunca tangaya denk gelmek)

(bkz: güneşin kumru ve kartaldan üstte olduğu gerçeği)

katılmadığım durum.
karate ve kungfu da bayıltıcı hatta öldürücü darbeler vardır.
güreşte de bunlar olabilir ancak eşit şartta çok iyi karate yada kung fu yapan biri avantajlıdır.

ancak bir sürü şarta bağlı olabilecek karşılaştırmadır.
güreşçinin iyisi tuttuğu yeri kurutur. bileği kaptırdın işin bitti, enseyi kaptırdın işin bitti, hele ki ayağını kaptırdın mahvoldun demektir.
o yüzden eğer rakip güreş biliyorsa uzaktan işi çözmeye çalışırsın.
kung-fu ustası birinin nereden ne darbe çıkaracağı hiç belli değildir. eğer süratli iseniz yani seri hareket edebilirseniz savunma yapmak görece daha rahattır. darbeler karateye göre daha yumuşak ancak alternatiflidir. rakibe göre hareket edersin.
karate ise belli hareketlerde ustalaşarak avantaj kazanan bir dal.
bruce'un dediği gibi "1000 hareketi bir defa çalışandan korkmam ama bir hareketi 1000 defa çalışandan korkarım". hareketler öngörülebilirdir savunması görece kolaydır ama darbe dayanımınız iyi değilse savunmanız çabuk kırılır. yakın mesafeden dalmak daha mantıklıdır.
tabii bunlar teorik olarak yazılanlar.
yukarıda bir yazar da değinmiş, bu yazılanların hiçbiri sokakta geçmez. sokakta 60 kiloluk solucan gibi biri 120 kiloluk bir çam yarmasını üç defa söküp takabilir. hiç belli olmaz.
eğer antrenmansız şekilde herhangi bir savunma sporuyla ilgilenen antrenmanlı biriyle karşılaşacaksanız bu iyi olmaz.
kavga kötüdür, uzak durun. sadece kaçınılmazsa yapacak bir şey yoktur.
illa ki kavga edecekseniz ringe çıkın.

kesin öyledir.

bahsi geçen sporların içeriğini bilmem ama spor müsabakası yapmıyorsanız yani belli bölgelere vuruş ile puan kazanarak rakibe üstünlük sağlama olayı yoksa güreşçi dediğimiz insanlar bence daha avantajlı olabilirler.

bizim ata sporumuz güreş diye yazmıyorum. kılıç bıçak gibi öldürücü silahlarla yapılan mücadelede silahınızı bir noktada kaybettiğinizde vücut ağırlığı devreye giriyor.

bir insanı boğuşarak öldürmek oldukça zor ve vahşi bir durum olduğu için savaş ortamında güçsüz olanı yaşaması daha zor.

er ryan'ı kurtarmak filminde meşhur bir göğüs göğüse mücadele sahnesi vardır. anlatmak istediğimi daha iyi açıklıyor.
midesi sağlam olmayan izlemesin

bunlar birer sportif alan/dal ise, aralarında üstünlük olması düşünülemez saçmadır. top daha büyük diye basketbol futboldan üstün müdür. bilardo pinpondan üstün müdür.
(ama dikkat ettimde şu doğru olabilir: her niyeyse bilinmez, sözlükte .."gerçeği" li başlıklar, gerçekten gerçeği yansıtmaktan kesinlikle uzak oluyorrlar..)