hadsizlik yapma sen şehit anasısın o kadar

ya arkadaş, bu ülkede, kansız, namussuz, şeref yoksunu adamları özellikle mi arayıp, bulup, stratejik noktalara getiriyorlar.

“bizim çocuklarımızın katilini affedemezsiniz! bu haddiniz değil! meclis’te istemiyoruz” ifadelerini kullanan bir şehit annesinin yanına kadar gelip, parmağını sallayarak,
“burası yeri değil hadsizlik yapma. hadsiz konuşma, burada cenaze var. sen şehit anasısın o kadar” diyen bir milli savunma bakanı var bu ülkede.
(bkz: yaşar güler)

allah o adamın emrindeki tüm askerlerimizi korusun.

detaylar

çok acı bir tablo. bir şehit annesine bu cümleleri sarfedebilme cüretini nereden bulabiliyor bu adam? ve bu adam milli savunma bakanı. temelde asker yani bu adam. çok değişik.

asker siyasete girerse bu tarz şeyler böyle olabilirmiş demek ki. atatürk boşuna askere siyaseti yasaklamamış.

bakan demiş ki; burası yeri değil, cenaze var, cenazeye saygısızlık olmasın. sen şehid anasısın.
bu sözlerde bir sakınca yok.
ama “ hadsiz “ kelimesini kullanmayacaktı bakan.

e ama önce şehit anası onlara “hadsiz” dedi!
desin şehid anasıdır o. ona öff bile denmez!
o diyebilir, biz diyemeyiz.

şehit cenazesinde kahkaha atan güruhtan ne bekliyorsunuz ki?

bu asker eskisine teşekkür borçluyuz.
bayrağa sarılmış şehit tabutunu ucuzluk pazarından alınmış eski kırmızı çantanın içindeki kişisel eşyalarıyla ford kamyonetin açık kasasında sevk eden devletimizin şehitlere ne gözle baktığını bir parmak işareti ve bir sözle çok veciz bir şekilde anlatmıştır.
şehit güzellemesi yapanlar... neredesiniz.

milyon kere yazdim, tekrar yaziyorum:

her toplum hakettigi gibi yonetilir.

anlayan zaten tek bir cumledende anlar turkiye nin bugun neden boyle yonetildigini, neden boyle bir hayati yasamak zorunda oldugunu. anlamayanada roman yazsan, gene bos.

dönüp dolaşıp aynı yere geliyoruz aslında. bizler bu insanlarla aynı safta değiliz. geçen gün cenazede gülenleri görünce de aynı şeyi düşündüm, yıllar önce kanser hastası kızı aşağılayan bakanı gördüğümde de aynı şeyi düşünüyordum. farklı sınıfların insanlarıyız ve bunu her defasında suratımıza çarpıyorlar. eline para sıkıştırıp göndermeye çalıştıkları o kızcağızın söylediği her defasında beynimde yankılanıyor; "görüyorum ki çaresizliği hiç tatmamışsınız hayatınızda".

bizler çaresizliği bilenler ve buna mahkum edilenler olarak çok farklı bir safta ve sınıftayız, onlar hiç bilmedikleri bu duyguyla karşılaşmamak için sırtımızda yük olmaya devam ediyorlar. bu duyguyu bilen, hiç değilse empati kurabilen o cenazede gülebilir miydi? bütün mesele bu gerçeği hatırlamakta belki de.

simdi birisi çıkıp ben bu ülke için savaşmam derse ayni adam sana vatan haini diyecek

ben bu sözlerde garipsenecek bir taraf görmüyorum. elbette düşman aparatlarının şehitlerimizi bizim gibi sahiplenip dertlenmeyeceği aşikardır.

bir sormak lazım, senin çocuğun nerde güler bey!

rabbim her birinizi ayrı ayrı evladınızla, ihanetinizle, pişkinliğinizle sınasın.

dert sahibi olun da derman bulamayın inşallah.

ingiliz güdümlü akpnin şehitlerimize değer vermesini beklemiyoruz zaten. onlar beştepedeki ingiliz ajanları ne derse onu yapmak üzere özellikle seçilmiş düşük profilli tipler. niyetleri 23 senedir hep aynıydı hep bariz belliydi.
biliyorsunuz ki bu ucube cumhurbaşkanlığı sistemi bile ingiliz güdümlü terörist öcalanın fikriydi. reyiz hemen hukuksuz bir referandumla öcalanın hayalini gerçeğe dönüştürdü.

milliyetçi asker ve polislerde, milliyetçi ya da vatansever vatandaşları asker/polis olarak görmek ve onlardan bu görüşe istinaden bir disiplinlilik beklemek gibi bir huy vardır. bu huy, kendilerine siyaset yapmanın yasaklanması sayesinde edinilmiş bir huydur.
milliyetçi politika, milliyetçi olan ya da olması gerektiği düşünülen tüm vatandaşların belirli bir tutarlllık ile hareket etmelerini ve bu beklentiye uymayanları dışlamalarını hedefler. *

ülkede adalet olmadığı için "hadsizlik yapma, sen makarnalarla güttüğünüz koyunların çobanısın o kadar" denilemeyen bir herifin meydanı boş bulunca kendini abdurrahman çelebi sanması sonucu kurduğu cümle.

"hadsizlik yapma" sizin göreviniz sadece ölmek, hepsi bu kadar diyor. 'işin(!) pazarlanması, sunumu, hasılatı bize ait' diyor kısaca. 'size/sana birde paye veriyoruz işte' diyor. parasıyla değil mi, parasını ödedik, niye sunumu 'bozuyorsun' diyor.
'biz çocuğumuzu gönderiyor muyuz gönderen, payeyi, maaşı alan sizsiniz, göreviniz bitince susacak çekilecek gerisini bize bırakacaksınız' demeye getiriyor.
zavallı ana, biçare kadın.. insan işte.. ana yüreği.. kavrayamıyor, kabullenemiyor ki acı gerçeği..