hamartia

trajik bir kahramanın onu ölüme götüren karakter bozukluğu veya hatası.

edebiyatta, baş karakteri itibarsızlaştıran, çökerten, trajik bir sona sürükleyen hatayı, talihsizliği ifade eden sözcük. yunanca "hamartanein" fiilinden gelir ve "hata" anlamına gelir.
aristoteles "poetika" eserinde hamartia'yı insanın kaderinde yazılı kaçınılmaz bir şey olarak tanımlamıştır.
hamartia esas olarak cehalete dayanır ama bazı trajedilerde kasıtlı günah olarak kullanılabiliyor.