1.
hamileyken saç kestirmenin bebeğin ömrünü kısalttığına dair bir batıl inanç var. ne kadar doğru, ne kadar şehir efsanesi bilmiyorum. bildiğim tek şey, ihtimalinin varlığı bile beni yıllarca rahatsız etmeye yetmişti. o yüzden kendi hamileliğimde saçımı da kestirmedim, boyatmadım da. dokuz ay boyunca insan formundan çıkıp bakımsız maymun atalarımın bir temsilcisi gibi yaşadım. aynaya baktıkça doğal güzellik kavramına olan inancımı da kaybettim.
bugün kuaförde otururken doğumuna iki gün kalmış bir hamile kadın geldi. gayet rahat şekilde saçlarını kestirdi. kadını görünce içimde yıllardır depoladığım bütün nineler, büyük teyzeler, mahalle dedikoducuları aynı anda ayağa kalktı. kadını kuaför koltuğundan kaldırıp yavrucum yapma, iki gün kalmış zaten, dayan dememek için kendimi zor tuttum. o kadar saçma ki... akıl başka şey söylüyor, bilinçaltı başka.
yalnız, kadın içeri girdiğinde benden yaşlı gösteriyordu. saçları kesilip fön çekildikten sonra resmen gençleşti. yüzü aydınlandı, morali düzeldi, kendine geldi sanki. bilemiyorum belki de hamilelik boyunca insanın psikolojisini toparlaması, kendini iyi hissetmesi, saçının başının düzgün olması yıllarca taşınan batıl korkulardan çok daha faydalıdır.
ama gel de bunu allahın cezası bilinçaltına anlat. çünkü beynimin bir köşesinde bir yerlerde o sinir bozucu ses yankılanıyor. "ya doğruysa..?" mantık, saçla bebeğin ömrü arasında nasıl bir bağlantı olabilir? diye soruyor. öbür tarafım ise yüz yıllık köy dedikodularını bilimsel veri gibi önüme koyuyor.
gerçekten bilinçaltı büyük çöplük ya.. insan kendi fikri sandığı şeylerin yarısının aslında yıllarca maruz kaldığı korkular olduğunu fark edince afallıyor. imkanım olsa çocukluktan beri yüklenen bütün o olumsuz yargıları format atar gibi silerdim.
neeyse. hamile kadın kuaförden mutlu çıktı, ben ise kendi zihnimle kavga ederek çıktım. bu vesileyle saç kestirirsen çocuğunun ömrü kısalır, saç boyatırsan şöyle olur, bunu yersen böyle olur diye nesiller boyu kadınların anksiyetesine anksiyete ekleyen tüm ninoşlara ve büyük teyzelere sevgilerimi iletiyorum. tü allah onları bildiği gibi etsin.
bugün kuaförde otururken doğumuna iki gün kalmış bir hamile kadın geldi. gayet rahat şekilde saçlarını kestirdi. kadını görünce içimde yıllardır depoladığım bütün nineler, büyük teyzeler, mahalle dedikoducuları aynı anda ayağa kalktı. kadını kuaför koltuğundan kaldırıp yavrucum yapma, iki gün kalmış zaten, dayan dememek için kendimi zor tuttum. o kadar saçma ki... akıl başka şey söylüyor, bilinçaltı başka.
yalnız, kadın içeri girdiğinde benden yaşlı gösteriyordu. saçları kesilip fön çekildikten sonra resmen gençleşti. yüzü aydınlandı, morali düzeldi, kendine geldi sanki. bilemiyorum belki de hamilelik boyunca insanın psikolojisini toparlaması, kendini iyi hissetmesi, saçının başının düzgün olması yıllarca taşınan batıl korkulardan çok daha faydalıdır.
ama gel de bunu allahın cezası bilinçaltına anlat. çünkü beynimin bir köşesinde bir yerlerde o sinir bozucu ses yankılanıyor. "ya doğruysa..?" mantık, saçla bebeğin ömrü arasında nasıl bir bağlantı olabilir? diye soruyor. öbür tarafım ise yüz yıllık köy dedikodularını bilimsel veri gibi önüme koyuyor.
gerçekten bilinçaltı büyük çöplük ya.. insan kendi fikri sandığı şeylerin yarısının aslında yıllarca maruz kaldığı korkular olduğunu fark edince afallıyor. imkanım olsa çocukluktan beri yüklenen bütün o olumsuz yargıları format atar gibi silerdim.
neeyse. hamile kadın kuaförden mutlu çıktı, ben ise kendi zihnimle kavga ederek çıktım. bu vesileyle saç kestirirsen çocuğunun ömrü kısalır, saç boyatırsan şöyle olur, bunu yersen böyle olur diye nesiller boyu kadınların anksiyetesine anksiyete ekleyen tüm ninoşlara ve büyük teyzelere sevgilerimi iletiyorum. tü allah onları bildiği gibi etsin.
devamını gör...
2.
ünlüler hiç bakımsız kalmıyor. saçında n ayak tırnağına kadar rutinine devam ediyor. çocukları zarar mı görüyor? hayır normalın üstünde sağlıklılar
devamını gör...