1.
maggie o’farrell’ın 2020 women’s prize for fiction ödüllü, 293 sayfalık ve okumaya doyamadığım romanı.
romanın yapısından bahsedersem iki kısımdan oluştuğunu söyleyebilirim; ölüm öncesi ve ölüm sonrası. evet, kitap daha ilk sayfada bir ölümü merkeze aldığını açıkça söylüyor bize. bir çocuğun yalnızlığı, çaresizliği ve kardeşini kurtarma telaşıyla açılıyor hikaye.
ölümü ise ölen kişi—yani hamnet—etrafında değil, annesinin çaresizliği ve yası üzerinden tecrübe ediyoruz. bu yüzden kitabın adı hamnet olsa da, aslında bu bir annenin, agnes’ın hikâyesi.
romanın ana karakteri agnes; özel güçlere sahip, insanları şifalandıran, geleceği sezinleyen ve doğayla bütünleşmiş bir kadın. en başından beri çocuklarından birinin öleceğini biliyor olsa da, kader bu ölümü engelleyemesin diye onun bakışını başka bir yöne çeviriyor ve çarklar bir anda tersine dönmeye başlıyor.
o’farrell’ın dili son derece maharetli. okuru kurduğu dünyanın içine hızla çekiyor, duyguları harekete geçiriyor. ölüm sonrası yaşanan çaresizlik, pişmanlık, öfke, hüzün, her şeyden soyutlanma ve içe kapanma halini öylesine kusursuz anlatıyor ki, kimi anlarda kendi tecrübemin yazıya dökülmüş halini okuyormuş gibi hissettim.
okuma zevki çok yüksek, kusursuz bir roman. 2026’nın ilk kitabı beni hiç üzmedi; okuyanları da asla üzmeyeceğine gönül rahatlığıyla söz verebilirim.
not: bu arada kitap, william shakespeare’in oğlu hamnet ve eşi agnes hakkında. ama bu yaslı anlatıda babanın adı hiç geçmiyor.
romanın yapısından bahsedersem iki kısımdan oluştuğunu söyleyebilirim; ölüm öncesi ve ölüm sonrası. evet, kitap daha ilk sayfada bir ölümü merkeze aldığını açıkça söylüyor bize. bir çocuğun yalnızlığı, çaresizliği ve kardeşini kurtarma telaşıyla açılıyor hikaye.
ölümü ise ölen kişi—yani hamnet—etrafında değil, annesinin çaresizliği ve yası üzerinden tecrübe ediyoruz. bu yüzden kitabın adı hamnet olsa da, aslında bu bir annenin, agnes’ın hikâyesi.
romanın ana karakteri agnes; özel güçlere sahip, insanları şifalandıran, geleceği sezinleyen ve doğayla bütünleşmiş bir kadın. en başından beri çocuklarından birinin öleceğini biliyor olsa da, kader bu ölümü engelleyemesin diye onun bakışını başka bir yöne çeviriyor ve çarklar bir anda tersine dönmeye başlıyor.
o’farrell’ın dili son derece maharetli. okuru kurduğu dünyanın içine hızla çekiyor, duyguları harekete geçiriyor. ölüm sonrası yaşanan çaresizlik, pişmanlık, öfke, hüzün, her şeyden soyutlanma ve içe kapanma halini öylesine kusursuz anlatıyor ki, kimi anlarda kendi tecrübemin yazıya dökülmüş halini okuyormuş gibi hissettim.
okuma zevki çok yüksek, kusursuz bir roman. 2026’nın ilk kitabı beni hiç üzmedi; okuyanları da asla üzmeyeceğine gönül rahatlığıyla söz verebilirim.
not: bu arada kitap, william shakespeare’in oğlu hamnet ve eşi agnes hakkında. ama bu yaslı anlatıda babanın adı hiç geçmiyor.
devamını gör...