hayat ertelemeye gelmez

hayatta isteklerimizin duygularımızın tutkularımızın gerçekleşmesi için mücadele etmemiz gerektiğini bize söyleyen sözdür.
hayatı ertelemeden yaşamayı öğütler.
insan eskiden yapamadıklarını düşündükçe çıldıracak gibi oluyor.
keşke daha çok sevseydim diyor. keşke daha çok okusaydım diyor.
keşke biraz daha sarılsaydım diyor. keşke ailemi daha çok sevip daha çok vakit geçirseydim diyor.
keşkelerle boğuluyor.
hayat geçip gidiyor insan zamanının farkına geç varıyor.
hayat cidden ertelemeye gelmez.

metaforik olarak "hayat camdan bir bowling topudur, sekmez." şeklinde ifade edilecektir.

çok çabuk unutulan sözlerden biridir. her defasında ertelemeyeceğim artık diyip sonra envai çeşit bahane ile yine erteleyip dururuz her şeyi. nedense elimizdeki zaman sonsuz gibi gelir. bu yüzden olacak ki tüm söylemlerimiz yarına, haftaya, bir dahaki yaza yönelik olur.

kesinlikle gelmez.

resim yeteneğinin ne kadar iyi olduğunu yüzüne de söylemek istediğim arkadaşım şimdi toprağın altında yatıyor..

vakit varken söylemek gerek. mezar taşları ses duymuyor.

insanlar çok gençte talihsiz bir şekilde ölebiliyorlar, bu gerçeği kavrayınca daha iyi anlaşılıyor her şey.

bunu çoğu zaman unutuyoruz ancak zor zamanlarda hayatın ne kadar anlamsız olduğunu hatırlıyoruz.

hayatın ertelemeye gelmeyeceğini sadece kötü zamanlarda hatırlıyoruz. kıymetini bilmek için neden felaketleri bekler ki insanoğlu?

pahalı diye kahvaltıda peynir yiyemeyen bir halk için fazla iddialı bir söz.

insanlar sıkıcı ve rutin şeylerde ısrarcılar.
sebebini bilmiyorum, sanırım düzen seviyorlar.
bazen yeter be abi diyorum... sıkılmadın mı?
sıkıldım diyor sevgili arthur, hem de çok sıkıldım.
e o zaman hadi diyorum, saçma sapan bir şey yap ama sana iyi gelsin.
tamam diyorlar, bakıyorum hiç bir şey yapan yok.
elimi çekiyorum o an, sıkıcı insana tahammülüm yok.

<wer zu spät kommt, den bestraft das leben> dememişler boşuna. deprem felaketinde bariz bir şekilde gördük.

ben ertelemiyorum ki hayatı, hayat benim planlarımı erteliyor.

azadi kaya kardeşimizin (gebeş kaplumbağa diyen kardeş) dediği gibi hayat mı? ne hayatı?

bahanelerimi arz edeyim efendim.

- yüksek cc li, yüksek beygirli bir motosikletle ülkemize komşu ülkeleri gezmek isterdim. ufkum dar olduğundan değil, motosikletle çetin coğrafyaları gezmenin heyecanını yaşamak için. arkamda da hayalleri hayallerime, kalbi kalbime paralel atan sevdiğimle. ne o motosiklete o parayı ayıracak kaynağa sahip oldum, ne de benimle irana, nahçıvana, gürcistana gelecek kalbi kalbime paralel yaren. emekli olunca alırım artık motosikletimi, kalbime paralel tek sevda da defibrilatör olur yaşlanınca

- marangoz olmak istedim hep; hayat telaşından, aslanın ağzında bulamadığım ekmeği, midesinde aramak zorunda olduğum için mesleğimi bile seçemedim, emekliliğe erteledim marangozluğu.

- şehir hayatından nefret ettiğim halde, yalnız bırakamadıklarımın inatlarından dolayı kırsala yerleşemedim, yaşlılığa erteledim kırsalı.

haliyle hayatı ben ertelemiyorum, yetişemiyorum sadece.

ben bir şey yapmıyorum beni otomatiğe almış. erteleye erteleye yaşatıyor.
neyi ertelediğimi de unutturdu bana o derece erteliyor.

gerçekten hayat ertelemeye gelmez. bırakın gideni, kalanı… eğlenmeye bakın!*

aslında hayatı kimse ertelemiyor, sadece hayatı yaşayacak kadar zamanımız kalmıyor kendimize. zaman kalsa imkanlar olmuyor. bu yüzden inanmadığım bir laftır.

alternatifsiz değil isen,
sana olan beğeni (en az) bir adım öne geçemiyor ise, ...

"senin hakkın bu", "senin istediğin bu zaten", "sen o hale getirdin"...
tarzı cevapların aynılarını verecek olsam nereye varırız ki diye düşünme !
zekan ya da erdemlerin takdir mi görecek ??? bırak takdiri "sana ait" dahi kabul edilmeyecekler ki !

karışık kafaları sal gitsin.
(karışık olmayan göz karışık olmayan kafada bulunur)

bomboş bir laf. lafı güzaf. kendimi bildim bileli essek gibi çalışıyorum. neyi ne arara ertelemeyecegim lan. geç.

(bkz: hayata erteleyici krem sürmek)