hayvanlara hükmetmenin sağladığı gereksiz öz güven

sahsimi bastan cikaran ozguvendir. arada sirada sokakta kedilere sert bakis atiyorum, hepsinden daha gucluyum. bi fareyi dovebilicek kudrete sahibim. koskocaman bi karinca ordusu uzerime gelse, bi uflememle hallolur butun mesele. ulan cok gucluyum ha. fark ettim de. 2 tane poodle cins kopegi dovebilecek kapasiteye sahip olmak benim mi sucum. bu guce sahip olmayi ben istemedim. su an istesem bi karincayi alip su dolu bardaga atip suyla birlikte mideme yollayabilirim. essiz bi kudret resmen. tuvaletin kapisindaki orumcegin cani tek tokadima bakiyor. ellerimi inadina yikarim, temizlik icin degil, ustundeki mikroplar anlik bi tsunami hissiyati yasasinlar diye. cok havaliyim.

not: bu entry tamamen makarasinadir. sahsim hicbi canliya zarar vermemektedir. evet.

gereksiz değil eşsiz bir özgüvendir.
düşünsene dinazor çağında yaşıyorsun herifin sol tesisindekş en kısa kıl senden büyük tabii bu dnaya işlemiş. o çağı yaşayan büyük büyük ataların elbet bir gün ben de size gösteririm olm hepinizi tokat manyağı yaparım o zaman demiş. sen de farkında olmadan o genetik kodla doğmuşsun. eline geçen ilk fırsatta bütün atalarının intikamını alabilme özgüveni ile bütün gücünün yettiği hayvanlara terso bakışlar atıp akıllı olun üleyn! diyorsun.

bir karınca, bir örümcek, serçe kuşu, hamam böceği, hamsi tırsın lan bizden! *

şunun şurasında 141 142 başsınız.

benim kedim bana hükmeder.

efendi efendi! başlık hatalı evcil hayvanlara diyeceksiniz.

bir kutup ayısının size hükmetmesi onda özgüven yaratıyor mu diye sormazlar mı adama?

adamin belki evde jaguarı var, nerden biliyorsun?