hem fakir olup hem de vizyon sahibi olmak

rahatsız ukdesi.

zor iştir. vizyon sahibi olmasan da fakirlik zor ama vizyon sahibi olunca yapılan icraata "şerefsizim benim aklıma gelmişti" deyip kalırsın. ayrıca akıllara aşağıdaki tweeti getirmiştir.

bir velim vardı. akıllı telefonların ülkede yeni yeni kullanıldığı, pek çok öğretmenin sahip olmadıgı yıllardı. benim yoktu ama o velimin ısırılmış elmalı telefonu vardı. üstelik tapusu, oturma ruhsatı, yolu olmayan, kaçak elektrik kullandıkları gecekondu mahallesinde yaşıyorlardı. okul aidatını yatiramayacagini söylemeye okula geldi. okuma yazmam yok, cahilim, paramız da yok, para veremeyiz" dedi. elindeki telefondan bende yok, halen param yok diyorsun demiştik de ama ben onunla onemli gorusmeler yapiyorum demiş ve bizi çileden çıkartmıştı. gel zaman git zaman kadın 2 çocuk daha doğurdu. 3 çocuğu da benim sınıfımdan geçti ve kadın hep para yok, okuma yazmam yok vs bahanelerin arkasına sığındı. sırf bahanesini devam ettirmek için de okulun bunyesinde açılan okuma yazma kursuna katılmadı sonra ben başka bir velimden bu ailenin sünnet düğününde iki tane dansöz oynattıklarini duydum!!! ben böyle bir vizyonerlik ömrü hayatımda görmedim. bence bu görgüsüzlük falan degildir. vizyon sahibi olmaktır. bulunduğun çevrede kimsenin yapamadığını yapıyor, kendi bulundugun konumu önemsemeden hayalini yerine getiriyorsan bu vizyon sahibi olmaktır. şimdi ben oglanlara sünnet yaptırıp dansöz oynatsam o kadar da önemli olmaz. benden ekonomik olarak beklenebilir bir davranıştir çünkü. ancak o çevrede o aile oynatabildiyse, bir ilk yasattiysa işte bu vizyon sahibi olmaktır. net!!!