1.
2019 şubat (bkz: everest yayınları)'ndan yayımlanan (bkz: seray şahiner) kitabıdır.
kitap; içerisinde 12 adet kısa, birbirinden bağımsız hikâye barındıran bir öykü kitabıdır. spoiler vermeden birkaç şeyden bahsetmek istiyorum.
birincisi seray şahiner, çok farklı türlerde eserler vermiş, kalemini sevdiğim bir yazar. bu kitapta alışık olduğumun dışında bir üslup tercih etmiş.
‘feliçita’ isimli hikayesi, kitap içerisindeki en sevdiğim öykülerdendir.
‘sarı ışık’ isimli hikâyesinde iste türkan’ı okuyacaksınız. canınızı sıkabilir, siz yine de türkan’a sarılmak isteyeceksiniz.
hikayelerin bütününde işlenen tek bir tema olmaması, okuyucuyu sıkmıyor. dili sade, sözcük seçimi basit ve tüm bunlara rağmen işaret edilen anlam, gücünü hiç kaybetmiyor.
gariptir, seray şahiner’ in tüm karakterleri hiç yabancıymış, kurgusal karaktermiş gibi gelmiyor okurken bana. bu kadar hayatın içinden kişiler seçtiği için iyi bir gözlemci midir, yoksa ben mi fazla gözlüyorum etrafımda olanı biteni de böyle hissediyorum emin değilim. ama ne olursa olsun, yazdığı her karakteri, okumaya başladığımda değil de sanki yıllardır tanıyor; işte, markette, parkta, toplu taşıma araçlarında falan defalarca rastlıyormuşum gibi hissettiriyor. bunu seviyorum…
öykü severler için hepyek tavsiyemdir.
seray şahiner’in tüm kitapları gibi…
kitap; içerisinde 12 adet kısa, birbirinden bağımsız hikâye barındıran bir öykü kitabıdır. spoiler vermeden birkaç şeyden bahsetmek istiyorum.
birincisi seray şahiner, çok farklı türlerde eserler vermiş, kalemini sevdiğim bir yazar. bu kitapta alışık olduğumun dışında bir üslup tercih etmiş.
‘feliçita’ isimli hikayesi, kitap içerisindeki en sevdiğim öykülerdendir.
‘sarı ışık’ isimli hikâyesinde iste türkan’ı okuyacaksınız. canınızı sıkabilir, siz yine de türkan’a sarılmak isteyeceksiniz.
hikayelerin bütününde işlenen tek bir tema olmaması, okuyucuyu sıkmıyor. dili sade, sözcük seçimi basit ve tüm bunlara rağmen işaret edilen anlam, gücünü hiç kaybetmiyor.
gariptir, seray şahiner’ in tüm karakterleri hiç yabancıymış, kurgusal karaktermiş gibi gelmiyor okurken bana. bu kadar hayatın içinden kişiler seçtiği için iyi bir gözlemci midir, yoksa ben mi fazla gözlüyorum etrafımda olanı biteni de böyle hissediyorum emin değilim. ama ne olursa olsun, yazdığı her karakteri, okumaya başladığımda değil de sanki yıllardır tanıyor; işte, markette, parkta, toplu taşıma araçlarında falan defalarca rastlıyormuşum gibi hissettiriyor. bunu seviyorum…
öykü severler için hepyek tavsiyemdir.
seray şahiner’in tüm kitapları gibi…
devamını gör...