her yazılan şeyi gerçek sanmak

ironiden anlamayan kuşak sonrası aşırı yayılmış bir okur tutumu.
bunu ben anlatamıyorum yakın çevreme ve örneğin halama.
kimi insanlar üzgünken hala komedi peşinde koşar, kimisi de mutluyken üzgün üzgün yazar. bu tezatlık anlaşılmalı, bu bakış açısı acilen düzeltilmelidir. yazar her zaman olduğu şeyi yazmaz. lan şunu tost makinesine anlatsam anlardı. z'ler, sinirli teyzeler ve bazı kişiler şunu anlayamadı bin senedir.

vakti zamanında "ironiden anlamayan nesle aşina değiliz" sözüne sebep olmuştur.

nasıl ya oraya yazdıkların gerçek değil mi sorusunu duydu bu kulaklar.

belki ben hiç yokumdur yani. bundan emin miyiz?

her sanmak gibi sıkıntılı bir sanmak.

ne demiştik sanmak bütün kötülüklerin anasıdır.

bu da gerçek değil zaten.

aman of.

yazıya bakıp karakter analizi yapanlara aşk olsun.
her yazdığımızı hayat bilgisi niteliğinde okumaya çalışan yazarlar için hayat gerçekten çok zor.bir cümleden ilişki analizi kasmak da yorucu değil mi ya.bıyıklım dediysek belki de bıyıksız seviyoruz.
belki ağladım dediğim satırlarda kahkaha attım ama yok illa ki alt metin yazılacak bunun acısı taze fazla uzağa gitmiş olamaz.

ben. ben okuduğumu, insanların gerçek karakteri ve kişiliği veya davranış biçimi olarak düşünüyor/ görüyorum. reelde ne düşünüyorsam burda yazdıklarımda karakter olarak bunlar. olmadığım veya yaşamadığım/ tasvip etmediğim/ hoşlanmadığım bir şeyi kelimelere dökmek benim için imkansız. bu herkeste değişkenlik gösterebilir ama bende bundan ibaret.

not: ironiden bahsetmiyorum. o kadar da şey değilim çok şükür.*

zaten sözlük mecrasının özünde 'her yazılanı -de facto- doğru, samimi kabul etmek' var

bir romanı ya da hikayeyi okurken 'essahh mı'' diyo muyuz? demiyoruz. işte ele!

benim için sorun olmayan bir özelliktir.
benim yazdıklarımın %94 falanı baya gerçek. cidden kezo ve incel sevmiyorum mesela. cidden köylü ablamı belirli aralıklarla stalklıyorum :d. kinaye sanılan pek çok şey gerçek. gerçek sanılan pek çok şey kinaye.

özür diliyorum yarattığım bu karışıklık için.

ben bu. kendim hep doğru ne ise onu yazdığımdan milleti de öyle zannediyorum.

neredeyse her yazdığım hissettiğim,düşündüğüm veya başımdan geçenlerden ibarettir.ironi yaptığımız,şaka yollu takıldığımız tabiki de oluyor.yoksa böylesine sanal bir mecrada olmayan şeyleri oluyormuş gibi yazmak ancak kendini kandırmak,büyük bir hayal balonunun içinde yaşamaktan ibarettir.

ve eğer niyetinde gerçekten samimi isen o zaten yazdıklarına kendiliğinden sirayet eder,onun için ondan yana sıkıntı olmadığını düşünüyorum.