herkesle aynı şeyi konuşmak

(bkz: bir bayram klasiği bırak) gibi olay.

ezberlenmiş senaryolar,kafada hazırlanmış senaryolar,sahte samimiyetler..

iletişim sanılan şeylerin %90'ı gelenekselleşmiş sohbet kalıplarıdır. her duruma uygun kalıplar kayıtlıdır hafızada. herkes birbirine aynı kalıpları tekrar edip durur. çünkü konuşmak iyidir, susmak ise kötü, ayıp, eksik vs... oysa insanın konuşabilme yetisine sahip olması sürekli konuşması gerektiği anlamına gelmemeliydi. ancak o zaman gerçek iletişimlerin ağırlıkta olduğu bir dünyadan bahsedebilirdik.

susun be öf. zaten birayı ve pepsi'yi bıraktım mutluyum ama sinirliyim de.



çok mu şey istedik be. şu limona nasıl insanlar yükselmiyor nasıl övmüyor hayret. limonumu artık ortalık malı etmeyeceğim sadece hak edenler görecek ve sadece hak edenler tadacak.

siz zaten limondan ne anlarsınız ya. kime ne anlatıyorumsa. *

bu limon...

ne yani herkese ayrı ayrı konu mu bulucaz
bu arada
ben cem yılmaz’ı tanıyana kadar stand-up’ın rastgele yapıldığını sanıyordum
meğer adam her gösteride aynı şeyi anlatıyormuş