hey sürmeli

kale kaleye bakar
ben bilmem ayrılık
bakışların can yakar da
gözleri sürmelim
elleri kınalım

sen orada dururken
ben bilmem ayrılık
başka yere kim bakar da
gözleri sürmelim
elleri kınalım

ey sürmeli sürmeli
ben bilmem ayrılık
severken sevdirmeli
gözleri sürmelim
elleri kınalım

kaleden indim iniş
ben bilmem ayrılık
mendilim dolu yemiş de
gözleri sürmelim
elleri kınalım

yare saldım yememiş
ben bilmem ayrılık
kendisi gelsin demiş de
gözleri sürmelim
ellerim kınalım