hoşlanılan kızın komünist çıkması
başlık "devotus atheus" tarafından 10.08.2026 19:32 tarihinde açılmıştır.
1.
kızı ilk gördüğümde başıma geleceklerden haberdar değildim. zaten insan başına gelecek belayı önceden nasıl bilsin?
kıza baktım, güzel.
konuşuyor, güzel.
gülüyor, daha güzel.
komünistim, ney?
öyle hafif bir komünistlik de değil. şiddetli komünist gözünü benim özel mülkiyetime dikmiş. insan ne kadar çaresiz bir canlı çünkü direkt sordum özel mülkiyete karşı mısın lan dedim. genel olarak dedi.
insan genel olarak her şeyi meşrulaştırabilir. genel olarak evet, genel olarak hayır. genel olarak allah var. genel olarak mülk benim değil. genel olarak dedemden kalan miras var. benim sovyetler dağıldı. insan sevdiğiyle aynı dünya görüşünü paylaşmak zorunda değil ama aynı dünyada yaşamak zorunda. bunun dünyası üretim araçlarının toplumsallaştırılması, sınıf bilinci falan demek ki dedemden kalan tarlaya çökecekler.
neyse idare ederiz düzelir falan dedim ama bi yerde koptu. bi gün eve geldim arkadaşlarıyla oturuyor. en rahatsız olduğum şey aşırı rahat misafirdi ta ki sizi görene kadar çünkü benim bilgisayarım ortak mülkiyet olamaz. benim de bir sınırım var. devrim, benim playstatiton’a girildiği yerde biter. kendi koltuğumda oligarşiyim ben kimseye zararım yok gidin burdan.
kızı yine de sevdim ama kendi silahıyla vurduk ayıp oldu orda sınıf mücadelesi kızda patladı. benim bütün şiirim kız bana yoldaş dediğinde bitti.
kıza baktım, güzel.
konuşuyor, güzel.
gülüyor, daha güzel.
komünistim, ney?
öyle hafif bir komünistlik de değil. şiddetli komünist gözünü benim özel mülkiyetime dikmiş. insan ne kadar çaresiz bir canlı çünkü direkt sordum özel mülkiyete karşı mısın lan dedim. genel olarak dedi.
insan genel olarak her şeyi meşrulaştırabilir. genel olarak evet, genel olarak hayır. genel olarak allah var. genel olarak mülk benim değil. genel olarak dedemden kalan miras var. benim sovyetler dağıldı. insan sevdiğiyle aynı dünya görüşünü paylaşmak zorunda değil ama aynı dünyada yaşamak zorunda. bunun dünyası üretim araçlarının toplumsallaştırılması, sınıf bilinci falan demek ki dedemden kalan tarlaya çökecekler.
neyse idare ederiz düzelir falan dedim ama bi yerde koptu. bi gün eve geldim arkadaşlarıyla oturuyor. en rahatsız olduğum şey aşırı rahat misafirdi ta ki sizi görene kadar çünkü benim bilgisayarım ortak mülkiyet olamaz. benim de bir sınırım var. devrim, benim playstatiton’a girildiği yerde biter. kendi koltuğumda oligarşiyim ben kimseye zararım yok gidin burdan.
kızı yine de sevdim ama kendi silahıyla vurduk ayıp oldu orda sınıf mücadelesi kızda patladı. benim bütün şiirim kız bana yoldaş dediğinde bitti.
devamını gör...