devotus atheus yazar profili

bu yaz gökçeada’da babaannemde kaldım. baba tarafı rum. oraları bilirsiniz pek gelişmiş sayılmaz. sokak lambası falan yok tam bir köpek karanlığı var mahallede. kubar mubar bişey istediler. dedim bunu en iyi kız ali çözer. adam kız değil. adı da ali değil. bu da benim düşeceğim durum değil ama büyüdüğüm yerde cinselliğe en yakın olduğum an kavunla baş başa kaldığım andı. o yüzden bazı şeylere fazla önem veriyorum ve o yüzden bu intihar yeleği ışıklı tabela gibi duruyor üstümde. ali abi dava bunu gerektiriyor kuru lazım dedim. verdi sağolsun detaya gerek yok adam şu an ölü.

büfeden de ne dedilerse onu aldım. süper ot'taki niggalar gibi ağzım kulağımda, yolu dişimle aydınlatıyorum lan 4 kız bekliyor evde. o evden sağ çıkanı üzerler.

kızlardan biri ılgın ülkü ocakları başkanının sevgilisiymiş. ılgın hangi ülkede hiç sormadım.

zile bastım, biraz bekledim tekrar bastım. ses yok. biraz geri çekildim yukarı bakıyorum ışık yok. arıyorum telefonlar kapalı. son kızı aramak için rehberde dolanırken üçgeni gördüm. üçgen enteresan bi varlık.

ulan dedim boşa gitmesin bunlar emaneti aldım gittim. sabah üçgenle aynı evde uyandım. tanımadığım bi numara mesaj atmış.

-abla bize birşeyler ayarlayabilir misin

soru eki ayrıydı ama soru işareti yok. üçgene gösterdim. gülüm bu hafta yoğunum yaz dedi.

+ gülüm bu hafta yoğunum.

bir mesaj daha;

- abla takas var mı bu gece acil

üçgene takas var mı dedim, çözeriz yaz dedi.

+çözeriz.

sonra sadece şunu yazmış;

-sulu?

sulu olur mu dedim üçgene, neden olmasın ki dedi. bence olmamalı dedim, bana güven dedi.

elemana hem de çok sulu yazıp gönderdim. ekran görüntüsü alıp prematür ejakülasyon adlı vatsap grubuna attım. üçgen senin işin ne la dedim. sadece gülümsedi. üçgenin gerçek adı ne bilmiyorum. gerçekten bi adı var mı onu da bilmiyorum.

kredi çekip istikbalden 4 kişilik yatak ve klozet alıp salonun ortasına koyan, etrafına mum dizip ruh çağıran bi arkadaşım var, adı erkan.

erkan aradı 2 gün sonra. kank mahalleye yeni bi abla gelmiş hem sulu hem kuru var, bu kadınla bi saat takılan ölümsüz oluyormuş dedi. refleksle memelerimi yokladım.

kutsaldır.

ben bi ara kütüphaneden hoşlanıyordum. bana sözlükte ilk mesajı o atmıştı. 20 tane yutup linki gönderdim, nickaltı girdim, üniversitenin kütüphanesinin önünde temsili intiharlar ettim. en son çetin çetinkaya’dan zu spat şarkısını gönderip engelledim.

deniz bağdaş ve şeyma subaşı aşklarım da aşağı yukarı bu ayarda geçti. çok münferit sancılar, beni bitirdi bu kadınlar.

2.çağ’ın ortalarında, güç yüzüklerinin yaratımından kısa bir süre sonra, divan esnasında normal sözlük'e beş temsilci gönderilmesine karar verildi. gönderilecek olanlar, ”güçlü, yoldaş'a denk, yine de güçten yoksun ve ete kemiğe bürünmüş” olmalıydı. yani bizim bildiğimiz tanımıyla büyücü, istarin ya da moderatör.

nereden geldiğinizi unutmayın.

biz sizi, sizin bizi göremediğiniz yerden görürüz.

herkes akıllı olacak.

#3859939

arkadaşlar sa ne gerçek ne değil belli değil.

dün akşam haldır şaldır hastalanacağımı fark ettim. bi tane ibucold içtim. 2 dakika sonra bi de aferin içtim.

yatağa uzandım. ellerimi göğsümde birleştirdim tavanı izleyerek uykuya dalacaktım ki dur lan bi de magnezyum içeyim dedim. 3 gündür içiyorum bu 4 olacak baya düzenli kullanıyorum yani.

saat 2 gibi semiallahü limen hamide diyerek zıpladım. belki de la havle vela kuvvete illa billahil aliyyil azim dedim. hiç olmadı seyasla naran zate leheb. belli yani bişeyler geliyor. artık ilaçlardan mı yoksa dün akşam kalecilikli alevi dayının sattığı boğma rakıdan mı bilmiyorum bana bi haller oldu.

gördüğüm rüyanın çeyreğini görene peygamber dendi. rüya içinde rüya görüyorum. acayip acayip sesler var. alevlerin içindeyim ama adım attığım yer buz tutuyor. sırtı dönük birisi geldi. yüzüme bakmıyor ama konuşuyor. bitmesini istiyorsan dilini şişle dedi. bitsin ama şiş de olmasın hani. ben başka bi zebaniye bakayım olmazsa senden alırım dedim. yine koşamıyorum, ani hareketler yapamıyorum. ortam tekinsiz, alanım dar, kabiliyetim yok. kuyruklu bi kadın süper kahraman gibi indi gökten, önümde durdu. bu taraftan dedi solumu gösterdi. o taraf upside down gibi gitmem. bir insan rüyasında şunu yapar mı ya? kadını görmemiş gibi yaptım. resmen arkamı döndüm ve yürüdüm. seslendi, hı dedim. haaa burda mıydınız yaptım sanki kadın resepsiyon. kuyruğuyla tokat attı. bdsm?

tabi çoğu yer kopuk kopuk. çamura düşmeler, yılanın kulağımın içine girmeye çalışması ve buna engel olamamam, sol kolumun kaybolması falan bana göre yaklaşık 2 gün rüya gördüm ama hepsi 1,5 saatte olmuş.

bence benim gibiler içmemeli.

sadece bu hafta 11 tane yazara çok güzelsin demişim. toplum hizmeti gibi düşünüyorum. çünkü buna ihtiyaçları var. toplumun bazen benim hadsizliğime, zorbalığıma ve şaka adı altında yaptığım zulme de ihtiyacı var. toplum olmasa da turgutlu’nun ihtiyacı var. dün akşam i am batman diyerek uyandım.

ama biliyorum ki beta lena hayatımda gördüğüm en güzel kadınlardan. tabii ki onu da engelledim.

uzaklaştırma kararı kadının güvenliği için değil erkeğin kontrolü için alınan ve kesinlikle caydırıcılığı olmayan, bürokrasinin “ben işimi yaptım” deme şekli. gerisi şansa kalmış.

bir mahluk uzaklaştırma kararı aldırılacak kadar vicdan ve merhamet yoksunuysa zaten bu kararı dinlemez. kadını o noktaya getiren şerefsize, kadını daha da çok korkutan, aciz bırakan, muhtaç ettiren sistem yardım ediyor. bunda bizim de payımız var artık. toplumsal refleksimiz tümüyle fibere gömülü. elinizde tek bir oy hakkınız kaldı.

geçen sabah bi mesaj geldi. kızlar adamkayalar'a kahvaltıya çağırıyor. hatay kahvaltısı yazmış özellikle. adamkayalar hangi kıtada lan dedim hatay'ın orada ne işi var ben yüreğir'deyim. tamam dedim toplandık çıktık yola.

kızkalesi'ne girince sağda jandarma var. kızlardan birisi ay ne güzel kontrol var diyor. benim estetik anlayışımda jandarma'nın yeri komutanının yanıdır yani yolda durmasınlar böyle.

kolluk kuvvetimiz bizi durdurdu, kimlikleri alayım dedi. kızlar şıkır şıkır çantalarının içinden gıcır gıcır kartlar arasından pırıl pırıl kimliklerini çıkardı. kardeş neyi bekliyorsun dedi bana bakıp. belki bi sürpriz dedim içimden. neyse verdim ve sen in dediler bana. gelecek planlarında askere gitmek var mı dedi ama sorunun bana gelişi "napıyon lan vatan haini, sınırları twitterdan korumayı bırak seni ekipte görmek istiyoruz" gibi bişeydi. amirim dedim, gülmeye başladılar. komutanım dedim, yine güldüler. gel bakayım araca doğru dediler. kızlar? dedim. hani kızlar da gelsin mi anlamındaydı. kızlar gülmedi, türk silahlı kuvvetleri'nin bu konuda tutumu net, tavrı sert.

doğum yerim aydın nazilli. gel bakalım goca yörük, neden gitmedin askere dedi. kafamda 3 şık var. kaç, bayıl, doğruyu söyle. dördüncüyü seçtim; yetişemedim abi dedim. abi demek o gün yaptığım ne ilk ne de son hataydı. zaten beni orduya sürükleyen de hatay'dı. bok mu var emenike otur evinde tostunu ye.

bu kızları nereden buldun dedi alaycı bi ifadeyle. ben de denk geldi dedim son derece asabi bi ciddiyetle. denk gelmez dedi. beni jandarma trafik yazan bi araca bindirdiler. migros'un önündeki ışıklarda indirip yarın gel teslim ol dediler. emredersiniz komutanım dedim. erlerden birisi vatan sana minnettar japon dedi. bu ifade tanıdık geldi. geçmişten gelen ses buydu.

gittik, yedik. çok güzeldi allah var. karakola da gitmedim.

arkadaşlar sa %100 gerçek hikaye.

sabah arkadaşın ofise gittim. bi ağırlık çöktü aygır gibi esnedim ağzım kapanmadı. birisi dişlerimi alttan çekiyor. dün gece de maçı izledikten sonra arkadaşla cin içtik saçma sapan şakalar yaptık dedim alındı herhalde cin ağzıma girdi. hem ağrıyor hem kapanmıyor amatör zombiler gibi garip garip sesler çıkarıyorum. metafizik yer darlığı, bedenim cine dar geldi buradan çıkacak. yalvarırım beni kadın doğuma falan götürün o ayarda bi acı. arkadaş haritayı açtı en yakın aile hekimliği alanya’da diyor olum bundan her mahallede var yürüsek buluruz ortaca’dan alanya’ya gidene kadar aids bile oluruz inelim dedim. asansör gelene kadar geçti. beyler devotus 1 cin 0 ben gitmem bi yere dedim ama dinlemediler.

doktor magnezyumun eksik dedi o kadar. dinlediğiniz için teşekkürler.

taze değil ama gideri var.

bakkal bugün ilk defa aldığım ekmeğe fiş kesti. hayırdır inşallah dedim katladım cebime koydum çıktım.

kapının önündeki cipslerin orada üç buçuk tane zibidiyle ufak bi muharebe yaşandı. ben çıktıkça birisi itiyor geri giriyorum. ilk üç deneme başarısız oldu en arkadaki tıfılı kestim gözüme, ezdim geçtim. buçuk o. önce dikkat etmemişim kıyafetleri baya janti, pahalı bi kavga çıkacak.

klasik, hayırdır birader sesleri enseme çarpıp geri sekiyor. içlerinden birisi kolumu çekip beni çevirdi. tam sağ kolumu yumruk için şarj ederken direkt tepeme vurdular o saniye yerdeyim. öldüm sandılar ama kalktım. horozdan idmanlıyım beni kovalayan çok. hızlı koşarım kaçarım hesabı yaparak ayağa kalktım ama gitmedim. erkeklikten değil tembellikten koşamadım. kocaman mont, nar çiçeği şort ve banyo terliğiyle düşlenen ivmeyi yakalayamazsın devotus dedim, mecbur dövüşcez.

bakkalın oğlu ayıp oluyor beyler bayan var gibi şeyler söyleyerek bana zaman kazandırdı. itiş kakış derken koluma karnıma falan yumruk yiyorum ama hala tek parçayım.

üstünde atlet, altında pijama, elinde bastonla bi dayı da girdi. erkekliğe sığar mı lan diye bağırıyor. sığmaz. baston da aksesuar değilmiş baya iyi savurdu dayı. dayıyı gören berber de yettim emmoğlu diyerek gelince elemanları güzelce çitiledik.

tavşanlı’yı bilenleriniz vardır. kanalın güneyinde biz kuzeyinde karakol. hemen iki tane polis geldi. birisi genç diğeri tasarruf modunda. amcayla berber sanki hiç orada olmamış gibi yok oldular. yerde üç buçuk zargana ve ayakta hiç yıpranmamış ben kaldık. yaşlı polis ne yaptın dedi, hiç dedim. yerdekileri kaldıralım japonu da alalım dedi. japonu alın evet dedim. japon sensin dedi genç olan. ben japon olamam dedim, maalesef dedi. ekmek almıştım dedim ama ekmek yok. ani bi karbonhidrat kaybı yaşandı olay yerinde. yaşlı olan gözünü devirdi. emekli sayılırım tonunda çıkardığı sesle nerede dedi. çıkarıp fişi gösterdim. japonu salın dedi. salın deyince böyle kalabalık bi kitleye sesleniyor gibi ama bi tane genç polis var etrafta. japon gidiyor dedim genç olana, maalesef dedi.

fiş alın, fiş hayat kurtarır.

annem izlanda’da yaşıyor. yazları da çoğunlukla orada geçiririm. bilirsiniz izlanda’da tavuk nüfusu az. ayı yer, kurt kapar olmadı annem ezer.

mahallede başıboş bi tavuk vardı. her gittiğimde resmini çekerim niye bilmem bana çocukluğumu hatırlatır. kendi evimin olduğu yerde de bi horoz var kör olası horoz merhametsiz allahsız terminator gibi. neyse bu gittiğimde tavuk yoktu. annem yanlışlıkla arabayla çarpmış. bişeye vurdum herhalde derken ileri geri yapıp iyice asfalta yapıştırmış. ezdiği yer belli yama gibi duruyor gariban. ben de eski resimlerden birini instagramda paylaşıp ölğm sana yakışmadı yazdım. aynen böyle ü yerine yumuşak g var. hatta ğ var niye uzattıysam.

hepi topu 50 kişi takip ediyor 30’u müebbet ne olabilirdi ki yani. kimsenin hikayesine de bakmam benden bi saat önce çok sevdiğim bi arkadaşım babasını kaybetmiş onu paylaşmış. 4-5 saat sonra gördüm ama kepazelik, utanç, kahır allah allah yıkıldım lan çok üzüldüm. ulan bilerek yapmadım tamam da bunun bi bahanesi yok. çok sövdüm kendime o günden beri tavuk resmi çekmem.

dünyanın en güzel kadını.

beş dakika içim geçmiş, rüyama girdi. akşehir'de kuyumcular sokağında yürüyorum. arkamdan birisi geliyor hissediyorum ama bakamıyorum. rüyadayken çoğu şeyi yapamıyorum zaten. koşmak, yumruk atmak, zıplamak hepsi imkansız. neyse hızlı adımlar attığı belli. dibime kadar geldi. sakın durma yürü dedi. duramıyom zaten rüya benim kontrolümde değil. türkçe konuştu evet. takip ediliyoruz dedi. seni ediyorlardır bence, beni niye etsinler. yavaşlasam takipçinle beraber yanımdan geçip gideceksiniz belki. koluma girdi, panik yapma devam et dedi. beni bi panik aldı, bi adrenalin, bi hormon derken erekte oldum. bir kadınla ilk temasımın rüyada, kaldırımda ve dirsek noktasında olacağını bilemezdim.

bana bi rollenme geldi cebimi, belimi kontrol ettim tabanca-tüfek bişey olmalı. abiniz jason bourne. dedim o iş bende şimdi izimizi kaybettirecez. haddini bil bakışı attı ama rüyada böyleyse gerçekte nasıldır kim bilir? ben bilmem. sonra gökten bi ses geldi. çayın soğudu diyor ama çok uhrevi seslendi pezevenk sur mu üflendi noldu dedim hem de yanımda winona varken. rabbim kudretinden sual olunmaz ama sırası değil gibi ya. öyle uyandım.

hanımımla annesi arasında kalsam hanımımın annesini seçerdim. hamburgeri turşusuz, adana dürümü de salatasız yerim. tüm seçimlerim hatalıdır.

turuncudur.

bedava mı dağıtıyorlar lan bunu? kim karıyor sizin karmaları?

yoksa siz çok sevilen insanlar mısınız?

nasıl bişey tadını anlatsanıza?

ben onların görümcelerini fuhuşa aracılıktan ihbar edeyim, ben onların salonlarının ortasında çırılçıplak takılayım, onların var ya alayının muhtelif noktalarına münferit girişler yapayım allahın belası sünepe ezikler.

selam gemisizdeniz, ben de evliyim.

süpürgeyle.

sabahın köründe yayık küreği çeker gibi bi o yana bi bu yana ağzımı yüzümü süpürdüler. yatakta süpürgenin ne işi var ameno ben daha uyuyom.

cennetten düşen son yüksek voltajlı hakikat ama çok geç düşmüş anca bu gece tebliğ oldu.

bi gün duvarlarda görürüz. bütün zenginleri silkeceğiz dediklerinde de böyle hypelandım ama biz silkelendik. yeter buramıza geldi. bak buramıza. haklının acelesi yok, parası da. ben buranın hasan tahsiniyim.

o memeyi yaptırıp salacağım en ortanıza.

sözlük benim sayemde mi ayakta yoksa bana rağmen mi o zaman göreceğiz.

evet kadın değilim, bunu da ben yapmadım. normatif sersemlik günü. etik esnemeye yer açın ;)

sünnet olmak.

biraz kimyon, nar ekşisi ve devotus atheus.

ben bunlara mail attım. onlar da içinde “félicitations” geçen bi cevap yazdı ve o kelime insanın sırtına cübbe gibi yapışıyor. akademi beni “özgün düşünce” gerekçesiyle almış, oysa benim en özgün fikrim buzdolabının derece ekranının beni izlediğiydi bunu da henüz kimseye kanıtlayamadım.

akademi toplantısına ilk katıldığımda herkes cümlelerini ölçüp biçerken ben refleksle “bence sorun ontolojik değil tesisat” dedim, kimse itiraz etmedi. uluslararası bir rezaletin eşiğinde de olabilirdim.

içeride herkes beni tanıyordu, adımı bilmiyorlardı ama yüzüm “yanlışlıkla alınmış adam” kontenjanından olduğu için hemen seçiliyordu.

küçük bi panele katıldım. tam hatırlamıyorum, galiba “belirsizliğin gündelik hayatta yarattığı huzursuzluk” gibi bir şeyden bahsettim. dürüstçe anlattım: sabah prizden ses geldiğini sanıp evden çıkamadığımı, kombiye güvenmediğimi, maymunun bile kesinlik iddiasında bulunmasını rahatsız edici bulduğumu söyledim. salon sessizleşti, sonra biri “çok cesur” dedi. meğer bilimde cesaret, saçmalığı özgüvenle sunmakmış, yıllardır bunu evde ücretsiz yapıyordum. sadece genç bi kız neden maymun dedi, neden olmasın dedim.

yanımdaki adam bana “siz determinizme inanıyor musunuz?” diye sordu, “inanmıyorum ama saygı duyuyorum” dedim, not aldı. muhtemelen bir ekole öncülük ettim.

gecenin sonunda bana rozet verdiler, küçük, ağır ve gereksiz derecede anlamlı bir şey; eve dönünce anahtarlığa taktım.