insanın en çok vakit geçirdiği 5 kişinin ortalaması olması

söyleyeni tespitinden dolayı tebrik ettiğim ve yaşayarak test ettiğim sözdür. eskiden çevremde zeki insanlar varken hep kendimi geliştirmek istiyordum, şimdi çevrem neredeyse tüm aptal dolu ve ben de giderek aptallaşıyorum.

o yüzden benim ortalamamı alacakları beş kişiyi sürekli güncelliyorum.

var böyle bir şey, mesela çok zeki olmayan birinin yanında aklınıza gelen bir espriyi yapmaktan vazgeçtiğiniz olmuştur. işte hep zekası düşüklerle takılırsanız bir süre sonra aynı incelikte espri yapamadığınızı görebilirsiniz. çok sevdiğim bir sözü de şuraya bırakayım:

beş yıl sonra olacağın insan, tamamen bugün okuduğun kitaplara, izlediğin filmlere, dizilere, zaman harcadığın insanlara, tükettiğin gıdalara, alışkanlıklarına ve giriştiğin yazışmalara, konuşmalara göre şekillenecek.
ruben chavez

kısacası, bana arkadaşını söyle sana kim olduğunu söyleyeyim.

"bana arkadaşını söyle sana kim olduğunu söyleyeyim" sözü boşuna söylenmemiş.

normalde çevremdeki insanları seçerim. sosyal çevrem benim seçimlerimdir.

askerde bilgisayarın atadığı sosyal çevre neticesinde, bir çarşı izninden dönüşte beynimi nizamiye kenarındaki otların arasına sakladım.

ilk 1 ay resmen bunalıma soktu. o hissi anlatamam, kafam boş gibi, düşünmeye dahi üşeniyordum. iki adım atmayı becemeyen, vücudunu kontrol edebilecek kadar beyni gelişmemiş biri yüzünden istikamet yeyip, yemekhaneye sürünerek girdim. gece koğuşta sorumlusunu dövdüm. sonra alıştım. aptal esprilere güler oldum. gazinoda kral tv eşliğinde çay içer oldum. başçavuş kitap veriyordu bari de, okuyup beynimi bezelye gibi büzüşmekten kurtardım.

o kadar doğru ki bir arkadaşımın etrafında koca ve çocuk sitayişi yapan insanlar çoğalıp onlarla muhatap oldukça nasıl salaklaştığını gözlemledim.
yüksek lisansın ders döneminde de etrafımdaki insanlarla sürekli akademi alanında konuşurduk, hayata bakış açım çok farklıydı. artık tez dönemindeyim, insanlarla zaten eskisi gibi görüşemiyoruz pandemi şartlarından dolayı, bu hem motivasyonumu hem de allah affetsin sanki zekamı etkilemiş gibi hissediyorum. salak oldum sanırım.

çok yanlış bir çıkarımdır. insan, isyan eden bir varlıktır. kastedilen şey; insanın sadece beşeri yönü olursa doğru bir çıkarım olur.

bilinmesi gereken şey şudur; insan iki taraflı bir varlıktır. birinci yönü beşer olmaktır; yani diğer canlılar gibi, önceden yapacağı şeylerin tahmin edilmesi durumudur. ikinci yönü ise insan olmaktır; yapacağı şeylerin tahmin edilememesi durumudur.

eğer herhangi bir ortalamaya bağlı isek; isyanın varlığı anlamsızlaşır. insan, doğanın ona çizdiği kadere razı olmamıştır. tarihin ona çizdiği kadere razı olmamıştır. bedeninin ona çizdiği kadere razı olmamıştır.

örneğin;

insan kanatlı değildir ki; uçmak istesin. uçma isteğinin etrafında ki 5 kişiden almış olduğunu var sayar isek; o 5 kişinin uçmak istemesine de bir neden bulabilmeliyiz. yani sormak istediğim şudur; uçağı yaptıran irade nedir aslında? insanın uçak yapması, etrafında olup biten hayatın akışına bir isyan değil midir? onun beşeri yapısına bir isyan değil midir? uçmak insan için ihtiyaç değildir. ihtiyaç olmayan bir şeyi; neden istemiş olabilir ki?

filozofun; "düşünüyorum o halde varım!" *sözü meşhurdur. düşünmek varlığın delili ise; varlığın delili, etrafındaki 5 insanın ortalamasının tezine isyan değil midir?

ya da; "başkaldırıyorum, o halde varım!" * tezi ortalama topluma isyan değil midir?

kısacası; her insan kendine has bir yapıya sahiptir. bu insanı insan yapan; en güzel, en özel yakıştırmadır.

haklı bence. çünkü hâl ve hareketlerimiz zamanla en yakınımızda olan kişilerinkine benziyor e haliyle düşüncelerde evriliyor. kendine has bir yapın olsa da çevren bir sen oluşturuyor.

o beş kişi yoksa ne oluyor.
herkes belli bir çevreye aittir. ister istemez ilişkilerde o çevre içinde olur. bu değişirse adaptasyon süreci vardır.
çoğu kişi bulunduğu ortama ayak uydurur. topluluk kuralları.
mesela; iş yerinde bir şey olursa katılmak zorunda olursunuz.

benim beş etmiyor haliyle ortalama daha kötü. bataklığım ben.(bkz: swh)