insanlara akıl verme isteği

kendisinin diğer insanlardan daha akıllı olduğunu varsaymaktan kaynaklı durumdur.

yoo hiç de diğerlerinden akıllı sanma durumu değildir.

doktorlar sağlık hakkında, avukatlar hukuk hakkında, çöpçüler temizlik hakkında insanlara akıl verebilir. akıl vermek bilgi birikimiyle doğru orantılıdır aklın seviyesi ile değil.

fazla olan varsa bana biraz verebilir mi?
pek iyice değilim çünkü.

ay üf şekerim akıllı adam bize denk gelir mi?
arkadaşlar nihilistim.

ata sporumuz, geleneğimiz, sevdamız!!!
kendi hayatına hayrı olmayanlar bakıyorsun başkalarına nasıl yaşaması, nasıl davranması gerektiğini söylüyor çevrede, sosyal medyada, her yerde.
halbuki "bana ne, sana ne!" bunu söyleyebilsek bi rahatlayacağız ama işte!
herkes her şeyi en iyi biliyor. evlilik hayatı, çocuğa nasıl annelik yapılır, eğitim hayatı, iş hayatı, bekarlık vs.. herkes konunun uzmanı. herkes her şeyi biliyor haddini bilmek dışında.
terziye nasıl dikiş yapması gerektiğini, kasaba nasıl eti doğraması gerektiğini, öğretmene nasıl öğretmesi gerektiğini, anneye nasıl annellik etmesi gerektiğini... söylüyoruz tavsiye adı altında(!)
sosyal medyada hele herkes yargı dağıtıyor kendisi gibi düşünmeyene. küçümsemeler, nefret yorumları saç saç saç! çünkü "en akıllı" biziz.
çok yorucu değil mi? herkes kendi hayatına baksa, tavsiyelerini istenmedikçe söylemese, fikrini "herkes benim gibi düşünmeli" kafasıyla söylemese, bazen "he" deyip geçse, umursamasa...
yapamıyoruz.

yediğimiz her kazık bize tecrübe olarak geri döndüğü için bir çok konuda sizden bilgiyiz.belki okuduğunuz konuda bilgili olamaya biliriz ama hayat sadece okuduğunuz yerden sormaz size,
hoca eşekten düşmüş, doktora götürelim demişler.kabul etmemiş.beni eşekten düşen birine götürün beni ancak o anlar demiş...

var böyle insanlar. bildikleri bilmedikleri konularda konuşmaya bayılan. yaşlılar da sever anlatmayı. özellikle onları dinlemeyi severim, 60-70 yıllık deneyim boru değil çünkü. bana gelince aklım çok ama vermeye pek gönüllü değilim. yaşayın kendiniz öğrenin.

insanların sizden böyle bir talebi bulunmuyorsa itici gelen davranış tarzıdır. her konuda ve her alanda otorite/bilgi sahibi gibi davranan insanların bir yerden sonra inandırıcılığı kalmaz. çünkü bu dünya üzerinde her mevzuya hâkim olma şansınız yoktur. kaldı ki, kendi alanınızda bile kendinizi yeterince geliştirememiş olmanız mümkün. bunun yığınla örneğini görüyoruz. ne demişler? ''doktorun az bileni candan, avukatın az bileni maldan, imamın az bileni dinden edermiş.'' çok nasihat veren insanlardan naçizane çekinmenizi salık veririm. elbette tecrübe değerlidir ve yediğimiz gollerin en güzel bileşenidir. fakat bu hayata dair tecrübe sahibi olmaya başlamış bir insan, sırf yaşından mütevellit kendisini her konuda otorite olarak görüyorsa vay onun haline. daha da kötüsü vay sizin halinize. böyle bir durumda kendinizi yangından kurtarılacak materyaller listesinin birinci sırasına yazabilirsiniz zira yandığınızın resmidir. *

tecrübenin doğru aktarımı hayat kurtarır. tecrübeyi takvim yapraklarından ibaret görenler ise hayatınızı karartır. elbette bunlar benim düşüncelerim. aklınıza yatanı alır kullanır, yatmayanı hunharca bir yerlere fırlatabilirsiniz.

1 adet sakız alıp ağzına verin * ve yürümesini isteyin eğer sakızı çiğnerken yürüyebiliyorsa bana istediği aklı verebilir.

ben, bir insana bana gelip tavsiye isteyeceği vakte kadar hiçbir tavsiye yahut öğüt vermem(kardeşim ya da gerçekten ama gerçekten çok yakınım olmadığı sürece) hani arkadaş dediğimiz, takıldığımız ama aslında aramızda yüksek bir bağ var olmayan insanlardan bahsediyorum, onlara hiç öğüt vermem, onlar istemediği sürece. iki gai kitabında da buna değinmişti bir yerde. "bir insan sizden öğüt istemediği sürece sessiz kalmak en iyisidir."

kendimi durduramıyorum. işin tuhaf yanı verdiğim fikri uygulayıp kendi fikirleri olarak satmaları . çok gülüyorum böylelere . ha bide fikri alıp yanlış uygulayan insanlar var sonra gelip senin yüzünden senin fikrin tutmadı diyorlar utanmadan . arkadaşlar akıl bedava kullanalım

ben de yoktur ki vereyim demek isterdim şimdi ama insanların bundan mahrum kalmasını da istemem doğrusu. ihtiyaç bu da şimdi veren el alan elden üstündür. dağıtın gitsin eksilmeyecekmişcesine.

yapmayı sevdiğim şeydir. ne yazık ki o aklı bir tek kendime veremiyorum.

bir tür kendimi tutamama halim.
adamda zerre kadar akıl yok, bende vermesem ölecek gibime geliyor.
vermeyeyim de ölsün mü, yazık ya vereyim.
akıllı ol sigara içme.

kendimi çok zor dizginlediğim istektir. bazen kol gibi yargı dağıtasım geliyor ama hep içime atıyorum.

insan genelde kendinde olmayanı almak ister, olmayanı vermek istemek büyük cesaret.

her gönülde bir aslan yatar genç!
sen yine de dikkatli ola, yelelerini ütmesinler...

benden mi geliyor bu koku?

herkesin aklı kendine yeter dediğimden bende gerçekleşmeyen istek. aslında içimden gelmiyor değil ama tutuyorum kendimi. ne gerek var. sanki verdiğin akıl işe yarayacak..

ret yer benden. sen kendine sakla aklını, ihtiyacım olursa sorarım.