insanların son dönemde duygularının yok olması sorunsalı

mutlu olmayı çoktan unuttuk. acı çekmekten acıya dayanma eşiğimiz arttı hissetmez olduk. kaygılı olmak hayatımızın rutini oldu, iyice delirmemek için düşünmeyi bıraktık, oluruna bıraktık. her gün bundan daha fazla ne olabilir derken daha beteriyle karşılaşmaktan şaşırmayı da bıraktık. gelsin hayat bildiği gibi diyoruz artık. işe gidip gelen, öğretilmiş çaresizliğe razı olmuş, asimile edilip robota çevrilmiş modern köleleriz.

bu saatte uyanık olanların efkardan uyanık olma ihtimallerini göz önünde bulundurursak...

hayır. duygular ölmüş olamaz.

gün geçtikçe toplumda duygusuzluk daha da artıyor. vicdanlarımızı da kaybediyoruz.
para pul ekonomi düzelir de sosyolojik bir çöküntü içerisindeyiz, bunu nasıl halledeceğiz bilmiyorum.

artan materyalizm ve naturalizm sebebiyledir.

son dönemde mi diye sorgulatan başlık.

ben uzun zamandır hiçbir konuyu duygusal kapsamda ele alamıyorum. mantıklıysa devam et, mantıksızsa salla.

kalp değil taş mübarek. *

olacak gibi değildi. olmadı da.

başlığı açan kişinin iddia ettiği gibi kapitalizmden dolayı değil, sosyalizmden dolayı insanlar dünyada bu halde. tüm dünyada bireyler yani insanlar köle gibi çalıştırılmakta bu kolektif yapı yüzünden. hele ki kuzey kore gibi örneklerinde ise çalışmayanlar idam edilmekte. çalışmama özgürlüğü ancak liberal/kapitalist sistem ile var olabilmektedir. onun dışında çin de, küba da, kuzey kore de seni zorla çalıştırır. bireyselliğin olmadığı yerde özgür davranma da yoktur. ama özel şirket yoluyla ama başka kolektif yapılarla seni yönetirler.

son teknolojilerle insanların çalışması gerekmeyecek. sadece kapitalizm kalacak ve evden savaşlar.

bi kalbimiz vardı anasını s.......
hayırlı cumalar.