insanların son dönemde duygularının yok olması sorunsalı

mutlu olmayı çoktan unuttuk. acı çekmekten acıya dayanma eşiğimiz arttı hissetmez olduk. kaygılı olmak hayatımızın rutini oldu, iyice delirmemek için düşünmeyi bıraktık, oluruna bıraktık. her gün bundan daha fazla ne olabilir derken daha beteriyle karşılaşmaktan şaşırmayı da bıraktık. gelsin hayat bildiği gibi diyoruz artık. işe gidip gelen, öğretilmiş çaresizliğe razı olmuş, asimile edilip robota çevrilmiş modern köleleriz.

bu saatte uyanık olanların efkardan uyanık olma ihtimallerini göz önünde bulundurursak...

hayır. duygular ölmüş olamaz.

gün geçtikçe toplumda duygusuzluk daha da artıyor. vicdanlarımızı da kaybediyoruz.
para pul ekonomi düzelir de sosyolojik bir çöküntü içerisindeyiz, bunu nasıl halledeceğiz bilmiyorum.

artan materyalizm ve naturalizm sebebiyledir.

son dönemde mi diye sorgulatan başlık.

ben uzun zamandır hiçbir konuyu duygusal kapsamda ele alamıyorum. mantıklıysa devam et, mantıksızsa salla.

kalp değil taş mübarek. *

olacak gibi değildi. olmadı da.

başlığı açan kişinin iddia ettiği gibi kapitalizmden dolayı değil, sosyalizmden dolayı insanlar dünyada bu halde. tüm dünyada bireyler yani insanlar köle gibi çalıştırılmakta bu kolektif yapı yüzünden. hele ki kuzey kore gibi örneklerinde ise çalışmayanlar idam edilmekte. çalışmama özgürlüğü ancak liberal/kapitalist sistem ile var olabilmektedir. onun dışında çin de, küba da, kuzey kore de seni zorla çalıştırır. bireyselliğin olmadığı yerde özgür davranma da yoktur. ama özel şirket yoluyla ama başka kolektif yapılarla seni yönetirler.

son teknolojilerle insanların çalışması gerekmeyecek. sadece kapitalizm kalacak ve evden savaşlar.

bi kalbimiz vardı anasını s.......
hayırlı cumalar.

nerede o günler? hiçbir duygum yok olmuyor. ben onlarla mücadele ediyorum. insanın arada duygusuz bir yapay zeka olası gelmiyor değil. hayat size güzel. ooh, his yok dert yok.

insanlar sadece minnoş duygulara sahip değiller. olumlu gördüğümüz duygularımız gibi pek sevmediğimiz ve kendimize yakıştıramadığımız olumsuz duygularımız da var. bazı dindar insanlar bunları sınıflandırıp erdem ve günahkarlık diye pazarlıyor, ancak tek tanrılı dinler ortaya çıkmadan önce de bunlara sahiptik. biz zaten uzun zamandır böyleydik.

türkiye'de insanlar duygusuzlaşmıyorlar. iyi olanlarına sahip değiller ya da bunlara sahip olmayı gereksiz görüp onlardan kurtulmaya çalışıyorlar.

#3970207 he biz sahip değiliz ama sen sahipsin öyle mi siyonist iblis.

kpss'de yüksek puğan alan genci almayıp, yerine partizanlık yaparak düşük puğan alanı işbaşına getiren ve savunmasında " bana sen değil o lazım" diyen anlayış, insanda duygu mu bırakır?

duygusuzluk ve vicdansızlık " güç" diye empoğze ediliyor. duygulu, vicdanlı insan artık zayıf adam.

ayak takimi basta oldugu surece, insanlik da her anlamda tepetaklak kalmaya devam edecektir.

burada herhangi bir mantik hatasi ya da beklenmedik bir durum yoktur.

tersine insanlar aşırı ve dengesiz biçimde duygusallaştı.

duygusal davranmak sadece aşk meşk bahar çiçek değil. trafikte akıldan mantıktan ırak tepkiler veren, her gün kendine, etrafına zarar kararlar alan, okul tarayan, doktor döven, hemşirenin kafasını taş tezgaha vuran tipler, aşırı derecede duygusal tipler. bunlar akıl ve mantıkla yapılan eylemler değil.

duygular artıyor ama sağlıkla değil, kanser patolojisiyle artıyor. cinnet son derece yoğun ve yüksek bir duygudur.