intikam soğuk yenen bir yemektir

yemeyin daha da soğutun aystikam olsun.

intikam soğuk yenen bir yemektir. evet zeytinyağlı sevmem.

aksine sıcak iken daha zevklidir. intikam hissinin tavan olduğu zamanda intikam almak gibisi varmı.

john wick 4’te kör abi kızın babasını öldürdükten sonra kızı babasının kılıcını almaya yelteniyor.

kör abi de bugün yaşa sonra ne zaman istersen gel seni bekleyeceğim diyor ve kız gidiyor.

filmin finalinde kör abi ve kızın hikayesi bir yere bağlanmıyor ama filmin teknik ekibinin de akışından sonra bir sahne daha var.

bu sahnede kız kör abiye doğru elinde bıçakla gidiyor. kör abi öyle kolay kolay ölecek bir model değil.

esas anlatmak istediğim kız babasının kılıcını alsaydı ölecekti ama soğukkanlı davranmayı bildi ve kör abinin en mutlu gününde yani yüksek masa tarafından azad edildikten sonra kızının yanına giderken en dikkatsiz olduğu anda elinde bıçakla beliriverdi.

bu yönüyle kurtlar vadisinde savcının çakır beni nasıl öldürür sorusunu sorduğu bölüme geliyoruz.

polat çakır gelir önceden buraya soktuğu silahı bir bahaneyle alır sizi öldürür silahı masaya bırakır teslim olur ve aslanlar gibi yatar der.

savcı peki sen nasıl yapardın dediğinde polat kör abinin bugün yaşa yarın gel dediği kız gibi en mutlu gününüzde gelirdim der.

dötten uydurma sözdür.
intikam, ele geçen ilk fırsatta alınır.
konu kapanır.
hayatımıza devam ederiz.

meshur, klise 1 soz. cunku yemegin en guzel hali soguk halidir. o sebepten intikam isitilmadan, soguk yenir.

haykırdım*.

ben illa ki mikrodalgaya atarım. midemi üşütür sonra.

sıcağı sıcağına tadı daha güzel olur diye düşündüğüm için intikamı sıcak yemeyi sonrasında birde üstüne bir bardak soğuk su içilmesini tavsiye ediyorum

intikama inanmam. intikam bence insanı fazlasıyla küçültür ve öz değerinden yer. ben ilahi adalete inanırım. bu hayatta herkes kendi sonunu kendi inşa eder. 2 karış toprağa gömüleceğiz. insanın mezarında gülde biter, çer- çöpte. buna yüreğin saflığı karar verir. hırs uğruna kirlenmeye gerek yok.

bekleyen yemek bozulur. intikam da öyle... zaman geçtikçe olgunlaşmaz, kokar. içine kin girer, öfke mayalanır, sonunda zehir olur. ve o zehir en çok kimin midesini yakar? tabii ki yemeği bekletenin..

intikam, karşıdakine bir lokma bile değmeden önce, sahibini uykusuz bırakır, aklını meşgul eder, içini kemirir. karşı taraf çoğu zaman hayatına devam ederken, intikamcı hala aynı tabağın başında oturur.