iş yerindeyken uykusuz eve gelince zımba

işte bu bizim hikayemiz.

her gün aynı muhabbet, iş yerindeyken sanki biri kafama sertçe vurmuş da bayılmak üzereymişim gibi bir uykusuzluk hâli oluyor. sonra eve geliyorum ve her şeyi yapabilecek kudrete sahip oluyorum birden.

beden, beyin nasıl orada bulunmak istemiyorsa artık, kendini kapatmaya çalışıyor. allahım sen bu kapitalist sistemi acilen yok et yok et.

isteksizliğin bizi getirdiği hal

(bkz: z kuşağı yazarların açtığı başlıklar) hehe..