islamiyetten tengriciliğe geçiş

çoğunluk bir tanrı olduğuna inanıyor ama herkesin tanrısı farklı. bu işte sizce de bir tuhaflık yok mu?

moğol avukat burhi gibi kimliğinizdeki din bölümüne tengri yazdırabilirsiniz. gerçi biraz zorlu bir iş ama olsun.

dinlere bulaşmak istemiyom artık.

hakikatten yalana gecisi ifade eder.

(bkz: re-şamanizasyon) olarak da adlandırılabilecek olası senaryo. nasıl ki türkler tengricilik-şamanizm'den islamiyete geçerken arada ikisinin de sentezi bir din oluştuysa bu da tersi şekilde mümkün olabilir. yani doğrudan geçiş yerine önce islami bir tengricilik versiyonu yayılır ardından islami ögeler çıkarılarak tengricilik tekrardan anadolu, kafkas ve rumeli türkleri arasında yaygın inanç sistemi haline gelir. tabi bu nesiller içerisinde olacak bir geriye dönüşümdür. fakat bunun yapılması için de tengriciliğin özündeki gibi bırakılmaması daha doğrusu örgütlü bir hale getirilmesi gerekmektedir.

siyasal islam öyle bir lanettir ki, henüz bulaştığı toplumda yok olduğu görülmemiştir.
çünkü insanoğlu "aç gözlü" bir canlıdır ve bu sistem tam da o ihtiyacını karşılayanlar içindir.

türkler, tengriyi hiçbir zaman unutmadı. orta çağda ve osmanlı döneminde bile türk halkının içinde çok sayıda tengrici vardı. bugün bile islam inancını, kendimize göre yorumlayarak yaşatıyoruz. türkler hristiyan oldu, musevi oldu, ateist oldu, müslüman oldu, maniheist oldu, budist oldu, şintoist oldu ama hiçbir zaman tengriden vazgeçmedi.


"katranı kaynatsan olur mu şeker, cinsini sevdiğim cinsine çeker."

islamiyetten sonra neye geçersen geç bir önemi yok.

"işte bugün sizin dininizi kemâle erdirdim ve üzerinizdeki nimetimi tamamladım. sizin için din olarak islâm’ı beğendim.” (maide, 5/3)

böyle başlıklar iyi oluyor, engeli basıyorum, sözlük müthiş bir yer oluyor