istanbul toplu taşıma araçlarındaki dilenciler

ilk grup dilenciler hasta olan yakınları için para isteyen insanlardır. kalabalık olan yerlere girer ve ''abilerim, ablalarım'' kelimeleriyle açılışı yapıp dilenci olmadıklarını ancak devletin karşılamadığı bir tedavi ihtiyaçlarını gidermek için paraya ihtiyaç duyduklarını belirtir ve bazen hastane raporu veya bir resim göstererek sizden para isterler. zamanla evrim geçirip hastaların kendilerini - evet şaka değil baya bildiğiniz oksijen tüplü ve engelli insanları - yanlarında emanet gibi gezdirerek para istemeye başlamışlardır. bu dilenciler istanbul toplu taşıma dilenci nüfusunun %70'ini oluşturur.

ikinci tür dilenciler müzik yaparak dilenirler. genelde tek kişidirler ancak üç kişiyi de bulabilen gruplardan olabilirler. tek kişilik dilenciler vagonun içinde sürekli bir yürüyüş halindeyken, çok kişili gruplar genelde sırtlarını sağlam bir yere verir ve duraklar arasında lokasyon değiştirerek para isterler. bu grup dilenciler istanbul toplu taşıma dilenci nüfusunun %20'sini oluşturur.

son tür de genelde mendil vb şeyler satanlardır. bunlar da dilenci nüfusunun %10'unu oluşturur.

marmaray ve istanbul metro hatlarında yolculuk eden herkese sabır dilerim.

not : dilencilik suçu, türk ceza kanunu'nun 229. maddesinde yer almakta olup kendisini ruhen veya beden bakımından idare edemeyecek olan kişileri dilendirmek suç sayılmıştır.

m1a ve m1b metrolarında daha bir fazlalar.