kabuğu ile değil özü ile ilgilenmek

sınırları ile 'siniri' olan bir canlıyız. sapiensin tercihleri paketteki eksiklere değğindir.

bir ömrün yetmeyeceği kadar çok 'yaşam' talep ediyoruz. bu yüzden de hep yaşantıların, deneyimlerin 'kabuğunda' kalıyoruz. özüne inmiyoruz.

felsefesi olmayan hiç bir iş; işe yarar deneyim oluşturamıyor. işin ''özü' buna inmek işte. ne yapıyorum? neden yapıyorum? bunları tamamen yanıtlamadan işe girişmemek, kaymalarımızı azaltır. ''bunu insan yiyecek, insaaann!''*

ne belin kayar, ne çapraz bağların ağlar ne de ağzın...