kadınsılaşma

ülkemizin düz erkekleri tarafından çok kullanılan bir kelime.

yemek yapmaktan örgü örmeye, ev işlerinden modayla ilgilenmeye kadar nedenini bilmediğim bir şekilde adam gibi adam koca yürek erkeklerimiz cinsiyetleri dışında davranmayı kaldıramıyor. peki neden?

acaba kendileri eksik olduğu alanlarda başkalarının yeteneğini görünce zorlarına mı gidiyor? yoksa bu hırboların kendi üstlerine zorladıkları kuralların dışında çıkan başka kişilerin olması mı bunları delirtiyor? neden her erkek futbol izleyip kafa tokuşturmuyor?

b*k var, ondan.

(bkz: toxic masculinity)

kendi başına bir ay yaşasa maksimum yapacağı şeyin yumurta kırmak olduğunu düşündüğüm kişilerin uydurduğu bir tabir. bunu diyen insanlar kendilerine bakmaktan aciz her işini anası yahut bacısı gören insanlardır, kendine öz saygısı olmayan zavallılardır. nerde kendine yetebilen erkek varsa bu söylemlerden nasibini alıyor zaten.

karrrııı gibi ev işleri, yemek ve temizlik yapmak olarak algılanan hali beni de çok üzmektedir. bu kendi kendine yetmek demektir ve severim yani temizlik , yemek genel ev işleri alışveriş gibi şeyleri kadınsılaşma olarak algılanmamalı.
ha ben de çok dar pantolon giyenlerin göz kanattığını düşünüyorum. kendi tercihi bir şey demem ama.

bir de erkeksileşme vardır evlerden ırak ben bile bu beni ısırır mı diye korkuya kapılıyorum. bazen kızlar da çok sevici olabiliyor.
(bkz: sevici)

anadolu'nun b.ktan bir kasabasında sobanın bulunduğu odaya sürekli çay, tatlı, meyve servisi yapan garson anne ve mabadını yerinden bile oynatmayıp "karı bu çay niye soğuk lan" diye hırlayan baba figürüyle büyümüş ortadoğu çomarlarının yemek yapan erkek görünce mavi ekran vermelerini müteakip kullandıkları kalıp. aslında bunu kullanmazlar direkt ibne derler de başlığı açan arkadaşımız incelik göstermiş yoksa erkek dediğin ağız dolusu ibneee diye kükremeli elbet.

emir kipi gibi bir başlık

çocuk sahibi olmayı istemek, olgun düşüncelere ve davranışlara sahip olmanın sonucunda türeyen bir hissetme çeşidi.