kanaltürk'ün 2004-2006 arası kullandığı reklam jeneriği

çocukluğumda ankara'nın batıkent semtindeki akrabalarımızın evindeyken duyduğum, sonra 20 yıla yakın süre içinde hiç duymadığım, sessizce beynime kaydettiğim jenerik müziğidir. kanaltürk'ün diğer reklam jeneriklerini de beğenmekle birlikte en sevdiğim, bana hitap eden ve gittikçe tatlı bir anı hâline gelmiş jenerik buydu bence.

geçmişin unutulmuş zannedilen fakat tesadüfî faktörlerle rastladığımızda bir anda hatırlanıveren birçok yönü vardır. dizi veya film sahnesi, bir cümle, replik, futbol maçı, yer, olay... işte bu jenerik de onlardan biri benim hayatımda. gerçeğin hayalden daha tuhaf oluşunun net bir göstergesi. ayrıca eski zamanların televizyon kanallarının ne denli çeşitli, renkli ögeler barındırdığı ve kanaltürk, cine5, kanal 1, tgrt gibi güzel kanalları özlediğimi de anımsadım şu 5, bilemedin 6 saniyelik videoda. geçmişin dehlizlerinde kendime doğru koştum. bulmaya niyetim var, durmaya hiç niyetim yok.

bir cine5 jeneriği değildir.

(bkz: tgrt günbatımı reklam jeneriği) (bkz: 1998-2006 yılları arasında kullanılan tgrt jenerikleri) bence en iyisi bunlar

kanalın atatürkçülerin olduğu zamanlar. sonra fetöcülerin eline geçti maalesef. sonra da kapandı mı ne oldu bilmiyorum.

fethullahçı kanalın yediği halttır. kim bilir kimlere gizli mesaj veriliyordu?