1.
paris yer altı mezarları'nın müdavimleri.
18. yüzyıl'da paris'te şehrin bütün görkemine, zenginliğine ve refahına rağmen nüfus artışı, kirlik ve salgın hastalıklar nedeniyle ölümler artıyor, mezarlıklar dolup taşıyor, şehre çürüyen et kokusu yayılıyor, yeni salgınları tetikliyordu. başka bir yere gömülmesi ya da taşınması gereken 6 milyon ceset için mimari olarak dahiyane ve fakat etik olarak çirkin bir çözüm bulundu; paris yer altı mezarları.
paris yer altı mezarları, hem başlangıçta oyulmuş ve artık obruk halini almış, maden olarak da kullanılan, geniş ve derin 320 kilometrelik kireç taşı tünellerinin üzerine inşa edilen şehri çökme riskinden kurtaracak hem de cesetleri ortadan kaldıracak bir çözüm olarak charles-axel guillaumot tarafından geliştirildi.
charles-axel guillaumot, 8 senede tünelleri sağlamlaştırdı ve 1785'e gelindiğinde cesetler tüneller içine gömülmeye başlanmıştı. kralın emriyle işlem sadece geceleri yapılıyordu.
napolyon bonapart döneminde yer altı mezarları, insanların ziyaret edebileceği şekilde düzenlenerek turistik cazibe merkezleri haline getirildi. bugün 250 kilometrelik bir tünel ağına sahip paris yeraltı mezarlığının 2 kilometrelik kısmı gezilebiliyor.
katafiller; 1960 'lı yıllardan beri, bu mezarlıkların hem ziyarete açık olan hem de ziyaret yasağı olan tünellerine ve labirentlerine illegal olarak giren ve kendi kafalarına, zevklerine göre düzenlemeler yapan kişileri adlandırmak için kullanılan özel bir terimdir. devlet tarafından yasaklanmasına rağmen bugün haftada en az 300 katafil illegal bir biçimde yeraltı mezarlarına giriyor.
18. yüzyıl'da paris'te şehrin bütün görkemine, zenginliğine ve refahına rağmen nüfus artışı, kirlik ve salgın hastalıklar nedeniyle ölümler artıyor, mezarlıklar dolup taşıyor, şehre çürüyen et kokusu yayılıyor, yeni salgınları tetikliyordu. başka bir yere gömülmesi ya da taşınması gereken 6 milyon ceset için mimari olarak dahiyane ve fakat etik olarak çirkin bir çözüm bulundu; paris yer altı mezarları.
paris yer altı mezarları, hem başlangıçta oyulmuş ve artık obruk halini almış, maden olarak da kullanılan, geniş ve derin 320 kilometrelik kireç taşı tünellerinin üzerine inşa edilen şehri çökme riskinden kurtaracak hem de cesetleri ortadan kaldıracak bir çözüm olarak charles-axel guillaumot tarafından geliştirildi.
charles-axel guillaumot, 8 senede tünelleri sağlamlaştırdı ve 1785'e gelindiğinde cesetler tüneller içine gömülmeye başlanmıştı. kralın emriyle işlem sadece geceleri yapılıyordu.
napolyon bonapart döneminde yer altı mezarları, insanların ziyaret edebileceği şekilde düzenlenerek turistik cazibe merkezleri haline getirildi. bugün 250 kilometrelik bir tünel ağına sahip paris yeraltı mezarlığının 2 kilometrelik kısmı gezilebiliyor.
katafiller; 1960 'lı yıllardan beri, bu mezarlıkların hem ziyarete açık olan hem de ziyaret yasağı olan tünellerine ve labirentlerine illegal olarak giren ve kendi kafalarına, zevklerine göre düzenlemeler yapan kişileri adlandırmak için kullanılan özel bir terimdir. devlet tarafından yasaklanmasına rağmen bugün haftada en az 300 katafil illegal bir biçimde yeraltı mezarlarına giriyor.
devamını gör...