kavgaya çağrılsanız gider misiniz sorunsalı

ben sırf grupça nasıl dayak yediğimizi görmek için giderim. (bkz: swh) işyerindeki apaçiler hariç bütün tanıdıklarım franz kafka ölmeden önce yayımlasaydı yazılarını ne olurdu tartışalım desen tartışacak tipler. işyerindekiler ayrı ama. onlar madem mevzu vardı niye söylemedin diye gönül koyar. bunlarla da kavgaya gitsem direkt hapis yatmalık kavga ederler. eğlenceli elemanlar ama. fişşek gibiler. bunların kavgasına giderim ara gaz olsun diye. xvxgdg

çağrılsam gitmem ama o an olayın içindeysem en azından nefsi müdafaa hakkım vardır.

bu konuda çizgilerim nettir, ailem dışında kimsenin çağrısına uymam.

niye ben polis miyim?

kimin çağırdığına bağlı.

mal mısınız?
biri çekip bıçağını veya silahını belki sizi ömür boyu süründürecek bir yerinizden vursa, ya da pisi pisine ölseniz ne olacak sonra?

gitmesine giderim ama napacağım ben orada? kim beni ciddiye alacak? çok güzel ağız dalaşı yaparım peki ya sonra? kavgalı etkinlikler cüsseme uygun değil bir kere. çağırılırsa tabii ki davete icabet ederim nezaketen. kaos sevsemde vurmalı, kırmalı beni aşıyor.

giderim diye cevaplamak istediğim başlık.
giderim ama karışmam.
kenarda bira ve çekirdek anca.

kimin çağırdığına bağlı olarak cevabı değişkenlik gösterecek sorudur.

lisedeyim, 1 yada 2. sınıf, yılbaşı akşamı, sınıftan 10 kadar arkadaşı bize çağırdım, bizimkileri de postaladım başka bir yere, rakı, bira full ama içmeyi bilmiyoruz, bir 70 liği açmadık bile, dedik dışarı çıkalım, bunu da biraya çevirelim. 12 de dışarımı çıkılır yılbaşında? sahile indik, barlar sokağı, kafa bir milyon, kaldırımda yürürken bir barın otoparkından siyah bir passat yola çıkmak için zınk dedi önümüze çıktı bizde aniden duramadık arabaya yandan yaslandık. efeyiz ya!!! lan ne oluyor yapraaam topraaamm derken 4 kişi indi arabadan, zebellahhh. 10 kişiyiz ya benim ağzım durmuyor, saydırıyorum, saçım uzun, kıvırcık, üstümde zırh gibi bir kaban var, kolum kalkmıyor. bir tanesi elini saçıma doladı dizini geçiriyor, ulan bir baktım arkama kimseeee yok. tüymüşler vede bir yerden izliyorlar. bunlar beni bir dövdü, bir dövdü... en son birinin yüzümü yola vurduğunu hatırlıyorum.
sonradan anlatıyorlar; yav seni dövmeyi bırakıyorlar, arabaya doğru gidiyorlar, sen kalkıp yine sövüyorsun...neyse hayatımda yiyebileceğim en fazla dayağı yedim....
çağrılsam kavgaya mı giderim? lannnnnnnnnnnnnnnn

bir kere ankara'dan istanbul'a gittim. gittiğimde taraflar barışmıştı. içki içip geri döndüm.

giderim ama kavgayı izlemeye.

kan seviyorum, vahşet seviyorum, barbarlık seviyorum.

gitmem. tyler durden ceketim kuru temizlemecide.

kavgaya çağrılmak nedir canım. kavga etmeyi planlamış bir akla saygı duyulmaz. davetine de icabet edilmez. kavga ancak spontane gelişirse zaruridir. davetiye ile çağırsınlar oldu olacak. lise aktivitesi bunlar.

sizleri de bu mutsuz günümüzde aramızda görmekten mutluluk duyarız.