kelleniz vurulmadan önce katılmanız gereken 10 sefer

bana göre hiçbiri ankara savaşı değildir.
ağır bir yenilgi olması bir yana, herif padişahı bile esir almış...

ayrıca yeniçeri miyim ben, bir sefer katılsak yetmiyor mudur?

padişahın tahttan indirilip öldürülmesiyle sonuçlanan bir sefer var mı bilmiyorum. ama varsa onu seçerdim. madem öldürüleceğim, göze göz dişe diş, madafaka.

kellemin vurulacağını biliyorsam neden seferlere katılıyorum diye düşündürür.

bu seferlere öyle thy'nın bilmem kaç tarifeli uçağı veya yht ile gitmedigimize göre, o kadar ay yol yürü, savaşın vahşetine tanıklık et, ardından tekrar kışlaya dön.
böyle geçecek on savaş yerine o dakika kellemi vursunlar. sanki bana nike air ayakkabı verecekler.
yaz kış kafamda keçeden yapılmış devasa börkle yürürken bir de oğlan taburuna düşme ihtimali...

*

ikinci viyana kuşatması cuk diye oturur. merzifonlu kara mustafa paşa'nın kellesi bu sefer başarılı olmadıktan sonra alınmıştır.

şahsen tercihim yavuz selim'in mısır'ı ele geçirdiği seferler silsilesi sonrası olurdu. büyük babası fatih mehmed, bizans başkentini almış, kendisi de orta doğu'nun içinden geçip kenan ve mısır'a çöreklenmiş. ben de o kadar savaştan sağ çıkmışım bir de diz çöküp atar yapan memluk sultanının "yav sen kadınların bile kullandığı ateşli tüfekleri sırpların romenlerin eline vermişsin de peygamber efendimizin kılıcıyla savaştığı döneme ve islama ihanet etmişsin" diye mızmızlanmasına ve ardından idam edilmesine şahit olmuşum. döner derim ki "sultanım benim de kellemi vur ki zirvede bırakayım." azı karar çoğu zarar sonuçta. tadında bırakmak gerek. gerçi büyük süleyman'ın yanında viyana kapılarına dayanmak da güzel olurdu ama yaş ilerlemiş artık. herkeste kuyucu murad paşa gibi seksen yaşında at üstünde anadolu isyancısı kafası kesecek enerji yok.

1- timur'un hindistan seferine kesin katılmak isterdim.

adamlar dağları geçerken halatlarla teleferik sistemi falan kurmuşlar. herbokolog celal şengör'ün aktardığına göre savaş meydanında filleri gören timur'un komutanları savaşı kesin kaybettiklerini düşünmüşler. üstüne timur da ben 2 saat uyuyacağım deyip yatınca adamlar timur'un iyice kafayı yediğini falan düşünmüşler. ortam böyleyken timur kalkmış. deve sayısını, ellerindeki zincir ve yakacak durumunu rapor etmelerini istemiş. rapor gelince timur'un yüzü gülmüş. tüm develeri yakacak madderle yükletip zincirle birbirlerine bağlatmış ardından aynı anda ateşe verdirmiş. zincirler yüzünden sağa sola ayrılamayan yüzlerce deve can havliyle tam karşılarına doğru koşmaya başlamış. kendilerine yaklaşan bu ateş topunu gören filler panikten kaçmaya başlamışlar ve kendi ordularını ezmişler. sağ kalanları da timur'un ordusu halletmiş.

kellenizden daha fazla önemsediğiniz bir sefer var diyorsanız, size engel olmayalım buyrun seçin bizi karıştırmayın.. aklınızda da bulunsun: koşullar kaçınılmazsa, ancak nsanları kelle sayılmaktan kurtarmak yolundaki savaşların askeri olun. gayrısında siz, sadece birilerinin kelle-paça garnitürüsünüz çünkü..