kerem kınık'a iyilik ve merhamet elçisi ünvanı verilmesi

milletin bağışları ile ayakta kalıp dar gününde o millete çadırları para ile satmaya çalışan herife olsa olsa fahri hırsız, yüzyılın arsızı unvanı verilir. insan içine çıkacak yüzü var mı, sen kendi kendine unvan verdirsen nolur. kimse bu tiyatroyu hatırlamayacak. adı nerde anılsa deprem vurguncusu olarak akla gelecek. o tasmayı boynunda ölene dek taşıyacak. gerisi hikaye.

yardımı ticarete dökmüş birini layık gördükleri ama asla layık olmadığı o ödül.
çadır dışında konserve de satmıştı. millet soğukta ve aç beklerken kendi de alıcı bulmak için bekletti!
aldığı maaşı, harcamaları ve araçlarını biliyor musunuz?
yılın yüz karası ünvanı almalıydı. ve istifa etmesine rağmen şirketle ilişiğini tam kesmediği söyleniyordu. bu da tepkiden dolayı sadece lafta istifa ettirdiğini düşünmeye itiyor...

ah canım yaaaa. helal olsun.
bana mı vereceklerdi yani?

ahlaksızlık bu ülkede ödüllendirilen bir şey oldu. yani celal şengör hakikaten haklı, üstümüzde takım elbiseler var ama kafanın içine baksan afganistan ile aynı.

hakettiginin azini vermisler.

ben saray'in yerinde olsam koccaman altin bir plaket hazirlatir, altina da `subhesiz ki biz seni afetlere zahmet olarak gonderdik.` yazardim.

biz de kanat gönderelim, tek eksiği o.

yukarıda birisi kafamızın içi afganistan demiş. kerem kınık afganistan'da yapsaydı şunu derisini yüzüp içine tuz doldururlar, kalanı da henüz öilmeden itlerin önüne atarlardı. bu ahlaksızlık buraya, bizim topraklara özgü.