kimseyi arayıp hal hatır sormayan insan

kimseyi arıyorum fekat hal hatır sormadan kapatıyorum gibi bir durum ben görüyorum.

-kimse merhaba.
+merhaba.
-…
+…
-e görüşürüz o zaman.
+??

bu tiplerden kimisi de kendisi aramadığı halde siz aradığınızza ne zamandan beri aramıyorsun diye çıkışır. ulen sen aradın mı ki ben seni hep arayayım. senin peşinde mi döneceğim.

bu tipteki bir çoğuyla ilişkimi kestim,kesmekteyim.

(bkz: beni tanıdılar siz kaçın)

yok, bu sefer (bkz: beni tanıdılar siz rahatınıza bakın)

halinin hatrının sorulmasını da beklemiyordur herhalde. kafası nasıl rahatsa öyle davransın insanlar.

samimiyetsiz bir sürü konuşmadansa, gerçekten canım istediğinde ve özlediğimde arayıp soruyorum insanları. iletişim çağındayız diye her gün her gün insanları aramak akıl işi değil. en sevdiğim arkadaşımı bile aylarca aramam ama o, onu nasıl sevdiğimi bilir. “neden aramıyorsun?” diye sormaz; ben de “neden aramadın?” demem. sağlıklı insanlar bu tür şeyleri dert etmez. glck.

artık ben de böyleyim, bu kadar taviz yeter. varsa konuşmak isteyen arasın sorsun ben uğraşamam kimseyle daha fazla.

beni arayan soran, durumumu merak eden yani o hatıra değecek insanları hep arar sorarım. onun dışındakiler çok da umrumda değil açıkçası.

#3875495 hay elinize sağlık, insanlar bunun normal bir şey olduğunu anlamalı, sizi seven bir insan sürekli sizinle görüşmek, aramak zorunda değil, bu sevmediği anlamınada gelmiyor, asıl sağlıklı ilişki araya vakit girmesine rağmen tekrar bir araya gelindiğinde aynı samimiyetle devam edendir, bunu takacak kişilerle ben zaten uzun süreli bir arkadaşlık kuramıyorum

kendisine hal hatır sorulmasını istemeyen insan olduğundan mütevellit olabilir ki şahsım olarak bu sınıfa giriyorum.
çok konuşan bir insan olmama rağmen sadece boşlukları doldurmak için konuşulan hal hatır, selam sabah hoşgeldin beş gittin vs. gibi ritüelleri zaman kaybı, boş lakırdı, samimiyetsizlik ve karşındakine değer vermemek olarak algılıyorum. konuşmak istediğim konu varsa konuşurum yoksa susarım. birisine hâlini hatırını soracaksam da gerçekten merak ettiğım zaman sorarım ve verdiği cevapla ilgilenirim. doğrusu bence budur.

adam bana sesleniyor, dikkat kesiliyorum, bir şey diyecek diye bekliyorum "naber, nasılsın, falan fistan.." diyor. e ben şimdi sana ne cevap vereyim kardeşim? canın muhabbet etmek istiyorsa nasılsın dedikten sonra konuşmak istediğin konuyu anlat veya merak ettiğin şeyi sor. ben dünyaya senin boş muhabbetin için mi geldim?

mümkün olsa hiç telefon bile kullanmam da mecbur lazım oluyor işte. wifi olan yerlerde telefonumu hep uçak modunda kullanıyorum kimse beni aramasın diye. o derece sevmiyorum yani telefonda konuşmayı. ben kimseyi aramıyorum kimse de beni aramasın.

senden önce arayıp, nerelerdesin lan hayırsız dese, baya baya haklı durumuna düşer. bu hiç adil değil bence.

gerek yoktur, ihtiyacı yoktur, lüzumsuz görüyordur, salak saçma muhabbete gelemiyordur, en ama en önemlisi o kişiyi sevmiyordur.

arkadaşlar böyle şeylere takılan insanlar kaldı mı gerçekten ya. siz bu hassaslık ve alınganlıkla nasıl yaşıyorsunuz?

ansızın bir erkeke veya kadına seni seviyorum demişliğim çoktur fakat senede bir iki defa ve hak edene.

onun dışında sevmem. aramam sormam hiçbir yere yanıma gelinsin istemem fakat kurtulamam da...

da'yı ayır amannnn yanlış anlama.

yalnızlıktan geberecek insanlar..
eğri oturup doğru konuşalım. kendime de diyorum yanlış anlaşılmasın. ben de çok uğraşamam falan diyorum, aman bana ne, kime ne deyip duruyorum. salmışım da ee seni kim ne yapsın? herkes aksi, herkes başına buyruk. yanlış bu. eskiler çok yaptı diye biz yapmayacağız dedik. selamı, sabahı toptan kestik. bir tarafı çıktı bu işin.. hep anneme soruyorum o ne yaptı, bu ne yaptı.. bugün bile anneler gününü kutlasam çok mutlu olacak, sevdiğim anneler vardı üşendim de yazamadım ya.. yazık be beynime..
sabah günaydın demeye üşenen ben gidip hal hatır soracak mışım pehh.. aferin kızım zamana restini çektin, resmen eleştirdiğin kişilere dönüştün.. bu halimi garipsiyorum. böyle değildim..

telefonu sessizde kullanan biriyim kimse benim umursamazlığımı sorgulamasın bence. işim düşerse ararım orası ayrı tabi.

evet bu benim.
ve doğru yalnızım.

ama mutsuz değilim keyfim yerinde.

insan dediğin derdiyle gelir.
iyiliği dokunanı görmedim desem yalan olur da.
bu kumarı 33 yaşımda oynayacak değilim.