kitap arasındaki gül

insan güzel bir gül görür dalından koparır ve su dolu bir kaba koyar.hemen solmasın diye.
ama gül yine de solar çünkü dalından kopmuştur bir kere.
geriye tek bir şey kalır ya solan gülü çöpe atmak yada kitabın arasına koymak
ve sadece kopardığı güle vefa duyan kitabının arasına koyar.

çiçekler dalında güzeldir desem de yapmışlığım var. en sevilen kitabın arasına koyulur. sonra tozunu alırken o kitapta durulur. düşüncelere daldırır insanı o tek bir gül! gül orada bir semboldür sadece.

kitabın sayfalarında sarı lekeler bırakır. gülleri olduğu gibi bırakın kurusun. kitabın arasına koyup presten geçirmeyin. hem güle hem kitaba yazık.

az önce elime aldığım kitaptaki kurutulmuş gül yaprakları anılara dalmama sebep olmuştur. hediye aldığım gülleri bütün ya da yaprak halinde kurutup rastgele kitap sayfalarının arasına koyardım. kim bilir kaç kitabımda daha karşılayacaklar beni. değerli bir olaydır, uzun bir zaman geçtikten sonra baktığında daha değerli gelir. zaman geçmiş, bir şeyler değişmiş bu anıların sahibi olan kişi artık hayatından çıkmışsa can yakıcıdır. geriye bir anılar kalmıştır, bir de bu kuru gül yaprakları..

yıllar sonra kitabı açıp bakınca ve kitapta minnak minnak böcekler görünce korkudan kitabı fırlatmanıza sebebiyet verebilir.

(bkz: normal sözlük'e bir daha gelinse alınacak nickler)

ortaokulda kız arkadasım şiir kitabında kurutup hediye etmişti, halen saklarım…

gülü kim napsın?

#3610454
karidese benziyor.

yok valla... koparır saklardım kendim ama bu ara yok hiç...

kendi göbek bağını kendi kesen bir gariban...

kitap arasında olabilecek tek şey kitap ayracı olmalı. sonra üzülüyoruz.

mesajınız var filminde böyle bir sahne olduğunu hatırlıyorum. ne şirin bir filmdi.

yaa yeminlen sizin içiniz geçmiş hee kitap arasına gül mü kaldı ya
öfff bazen aşırı melankolik oluyorsunuz hee
biraz relax aşkoolar