kopuz

eski türklerde bir çalgı.

cura, bağlama ve birçok telli çalgının atası olan eski bir enstrümandır.

oğuz ozanlarının müzik aletidir. islamiyet öncesi dönemde destanlar kopuz eşliğinde icra edilirmiş. daha sonra islamiyet ile birlikte ozanın yerini aşık kopuzun yerini de bağlama almıştır.

güzeldir...

milli duyguları uyandırır.

kopuz bizim hikayemiz başlangıç noktasıdır. hikayenizi unutmayın kardeşlerim.

orta asya-altay kültürü dediğimiz bölgeye aittir. türküler tarafından kutsal sayılır. korkut ata veya daha bilinen ismi ile dede korkut'un icadı olduğu söylenir. türk mitolojisine inanan herkesin birleştiği bir noktadır. inanca göre kopuzun sesi ölüm tanrısı olan "aldacı'yı" bile etkiler, kaçırır ve hastalıkları iyileştirirmiş. bir ozan, kopuzun başka birinin eline verirse kopuzun ona küseceğine, ve eskisi gibi canlı canlı değil de kırgın bir şekilde çalacağına inandığı için kopuzunu kimseye vermezmiş. kopuz ozanın has olur, sadece onun elinden çalınırmış.
bağlamanın atası diye de yorumlayabiliriz. telli sazlar içindedir, yatay ve dikey çalınan türleri bulunur. aynı zamanda günümüzde daha çok şamanların kullandığı, metal rock müziğin ilham kaynağı olan ağız kopuzu da mevcuttur. türk-moğol ürünü olarak görülür ve ağızın içinden çalınır. kopuz, günümüzde hala yoğun olarak kafkasya ve orta asyada, az da olsa anadoluda kullanılmaya devam edilmektedir.
kopuz, hızlı hareket etmek anlamından türemiş bir sözcüktür. 'kop' kelimesinden türemiştir. kop, anadoluda da uzun süre koşmak anlamında kullanılmış bir kelimedir. örneğin 'kop gel, vs.'

bağlama müzik aletinin atası olarak bilinen çalgı türü.

kopuz, türk-altay halk kültüründe önemli ve bağlamanın prototipi olan bir çalgıdır. kopuz, günümüzde bağımsız ve özerk türk devletlerinde halk ozanları tarafından kullanılmaktadır. dede korkut hikayeleri'ne göre şamanlar, kopuz çalar ve söyler.
türk kültüründe önemli bir yeri olan kopuz