kusura bakmayın ama benim çocuğum evde koşacak tabii

kimse çocuğunu bağla demiyor ama kimsenin kimseyi rahatsız etme hakkı da yok. sabahtan akşama kadar tepede güm güm ses, bizimki de kafa. apartmanda yaşamanın kuralları var uygulamıyorsan git müstakil evinde otur.

bir tercihtir sonuçta. mesela ben de bunu yapan aileye gecenin 3 buçuğunda son ses müzik açarım ve "kusura bakmayın ama ben müziğimi evde dinleyeceğim tabi" derim.

dikey şehirleşmenin sonucu.
bir de ses yalıtımı yoksa malzemeden çalma çoksa suçluyu suçsuzda ararız.

çocuk dediğin deli dana gibi koşar " evladım koşma" dediğinde de nanik yapar.

yıllar önce benim evlat daha 1 yaşında var yok. üst komşumuzun 2 oğlu var biri 10 biri 8 yaşında... neyse efem akşam anne baba dışarı yemeğe gittiler saat 19.00 civarı bunlar da başladılar paldır küldür top oynamaya... eh biz de geçtik bu yollardan. vaktiyle az komşu dayanmadı kapıya, kaç vazo kırıldı minnoş yuvamızda çocukken belli degil. kızmanın, sinirlenmenin, şikayetin bi işe yarayacağı yok. en nihayetinde onlar da çocuk. eee onlar çocuk da bizimki mısır püskülü mü? bizimki daha yeni uyumuş gürültüden bi sıçrar gibi oldu. çıktım yukarı, çaldım kapıyı elemanlar kan ter içinde açtılar. dedim gençler selamlar iyi oyunlar. benim çocuk yeni uyudu uyanırsa getiririm sabaha kadar siz bakarsınız... sonra sabaha kadar bir sessizlik vuku buldu.