1.
2.
osmanlı'da odun, kömür gibi yakacaklara verilen isim. mahrukat sadece evlerde değil fırınlarda, hamamlarda , kahvehanelerde kullanıldığı gibi tuğla, testi, kiremit ve kireç ocaklarında da kullanılan enerji kaynağıydı.
kanuni sultan süleyman döneminde saraya her yıl yalova'dan 9 bin, izmit'ten 20 bin, gebze'den 2 bin tartı odun, bedeli odunu kestirip getiren odunculara ödenmek suretiyle tartısı 2,5 akçeden getirtilirmiş. saraya 2,5 akçeden gelen odun aracılar, tefeciler, üçkağıtçılar yüzünden halka 14-15 akçeye satılırmış. şehre gelen odun evlere katırlar, eşekler ve develerle taşınırmış.
deve ile odun kömürü taşıyan taşıyıcılar "ellemeeee bulgar, ellemeeee trakyaaaa" diye bağırırlarmış. hikmet feridun es'in anlattığına göre bu "elleme bulgar, trakya odun kömürü"; tek tek elle seçilmiş, ayıklanmış, hazırlanmış odun kömürü demekmiş.
mahrukat yeteri kadar temin edilmezse fırınlar ekmek yapamayacak, hamamlarda sıcak su olmayacak, fabrikalarda tuğla/kiremit imal edilemeyecek olduğundan bu yönetimin titizlikle üzerine eğildiği bir konu imiş. önceleri bu tedarikten bir yeniçeri askeri olan "istanbul ağası" sorumlu imiş.
işte burası osmanlı'da istanbul. develer odun kömürü taşıyorlar.
kanuni sultan süleyman döneminde saraya her yıl yalova'dan 9 bin, izmit'ten 20 bin, gebze'den 2 bin tartı odun, bedeli odunu kestirip getiren odunculara ödenmek suretiyle tartısı 2,5 akçeden getirtilirmiş. saraya 2,5 akçeden gelen odun aracılar, tefeciler, üçkağıtçılar yüzünden halka 14-15 akçeye satılırmış. şehre gelen odun evlere katırlar, eşekler ve develerle taşınırmış.
deve ile odun kömürü taşıyan taşıyıcılar "ellemeeee bulgar, ellemeeee trakyaaaa" diye bağırırlarmış. hikmet feridun es'in anlattığına göre bu "elleme bulgar, trakya odun kömürü"; tek tek elle seçilmiş, ayıklanmış, hazırlanmış odun kömürü demekmiş.
mahrukat yeteri kadar temin edilmezse fırınlar ekmek yapamayacak, hamamlarda sıcak su olmayacak, fabrikalarda tuğla/kiremit imal edilemeyecek olduğundan bu yönetimin titizlikle üzerine eğildiği bir konu imiş. önceleri bu tedarikten bir yeniçeri askeri olan "istanbul ağası" sorumlu imiş.
işte burası osmanlı'da istanbul. develer odun kömürü taşıyorlar.
devamını gör...
3.
ankara'da 90'ların ortasına kadar her mahallede bir "mahrukat" deposu bulunurdu. çoğunun sahibi ve çalışanları kızılcahamamlı ya da çamlıdereli "çataklardı". tamamı diyni bütün müsülmanlardı. havaların çok ısındığı temmuz ağustos aylarında yanmasın(!) diye odunları ıslatırlardı. diynleri bütündü demiştim değil mi?
odundan anlamayana kavak odununu çam diye itelemekte de sakınca görmezlerdi. öyle diynleri bütündü. sonra doğal yerleşti de bizleri düdükleyenlerin niteliği değişti. tek tek değil kollektif olarak düdüklenmeye başladık.
odundan anlamayana kavak odununu çam diye itelemekte de sakınca görmezlerdi. öyle diynleri bütündü. sonra doğal yerleşti de bizleri düdükleyenlerin niteliği değişti. tek tek değil kollektif olarak düdüklenmeye başladık.
devamını gör...