mesaja geç cevap veren insan

ben aslında bazen bu tarz insanlarla iletişim kurmayı seviyorum.
konuşmak istemediğim zaman, hemen mesajlarına saniyesinde dönüyorum.
olay benden çıkmış oluyor yani.
benim tarafımda bir mesajı cevapsız bırakmak yük benim için. o yüzden bunların mesajına saniyesinde dönüyorum. sonra isterse 1 ay sonra cevap versin. sonuçta en son yazan benim.

konuşmak istemediğim insanlara karşı istemsizce geliştirdiğim refleks. konuşmak istediğim halde geç cevap vermem için nöronlarımın çoğunu kaybetmem lazım herhalde

başlığı yine; (bkz: sözlük bana koca bul lan allahsıza) çevirdi ya. benim hiç arkadaşım falan da yok ki, gerçi insan arkadaşının başını yakmamalı, o da var. şöyle başı yakılmalık bir tanıdığı olan yok mu lan?

telefon elden düşmezken sıra bana gelince inzivaya çekilen tip. şebo ablamızın da dediği gibi:

“ben değerliyim” mesajı vermeye çalışan akıllı insandır. kimseye çok fazla yüz vermeyeceksin kardeşim. insanoğlu bu.

okuyordur, okuyordur. pis fesatlar sizi. ya da sosyal baterisi bitmiştir, easy af. of.

normalde hiç takmadığım bir şeydir. ben de yapıyorum bunu ve bana yapılınca da insanlık hali, işi vardır diye düşünürüm ama bunu bilerek veya taktik olarak yapan insanlara ayar oluyorum. bi de bu tipler sohbeti kendisi başlatıp cevap vermeme gibi saçma sapan işler yapıyorlar.

nefret ederim. ışin varsa yürü git işini hallet, sonra mesajlaş.

kimse bir dakikasını ayıramayacak kadar meşgul olamaz. canı istemiyordur. kendimden biliyorum. geç cevap veriyorsam umrumda değilsiniz üzgünüm. bunu söylemek yerine böyle de götlük yapıyorum. ooooh harika harikaa yav.

"ya senin o küçük hesaplarını yerler tatlı şey.
haydi şimdi s.git başkalarında ego tatmini yap"
diyerek yol verilir.
hiç çekemem hiç.

ben böylelerin profil fotolarını öperim, dön be dünya güzeli derim içimden..

önceden buna çok kızardım fakat yetişkin olduktan sonra bu olguya fazlasıyla hak vermeye başladım. insan 16-24 yaş aralığında sürekli konuşmak- mesajlaşmak istiyor.

okuması gereken bir insan olarak, çok ekstra yorucu ve sizi zorlayacak bir hayattan gelmiyorsanız, öğrenci sıfatıyla ders çalışmak dışında ekstra sorumluluğunuz genelde olmuyor. bu yüzden gençlerin mesaj atacak inanılmaz vakti oluyor. mesaj gelmediğinde de, zamanını stalk ve diğer kurma işlemlerine ayırıyorlar. mesajlaşmamak genelde "istenilmeme- umursanılmama veya potansiyel başka birinin varlığına" bağlanıyor ve iletişim sürekli kalıcı tutulmaya çalışılıyor.

yetişkin bir birey haline geldiğinizde fark ediyorsunuz ki hayat inanılmaz akan bir dinamiğe sahip. zaman su gibi.. yılların nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz. bu yüzden hep an'da kalmanız gerekiyor. bulunduğunuz dakikanın veya saatin son derece farkında olmanız önemli. telefona bakmak veya sürekli ona mesai harcamak sizden bunu çalıyor. içinde yaşadığınız dünyaya yabancı, elinizdeki cihaza bağımlı oluyorsunuz. etrafı izlemek yerine, dünyayı ellerimizdeki cihazlardan izliyoruz. deneyimlemek yerine pasif kalarak hayatımıza devam etmeyi seçiyoruz. bu saçmalık konfor alanı haline geldi üstelik.

bu yüzden her şeyi yaşamak lazım. her dakikayı. mesaj beklemeyin, gidin görün. yazışmayın, araşın.

diğer yandan, iş hayatı hafife alınacak bir olgu değil. insani ruhen ve psikolojik olarak inanılmaz daraltıyor. intiharın eşiğine gelen insanlar var. kapitalist sistem korkunç bir şey aslında. bu yüzden insan işin yığdığı abuk subuk görevlerin dışına çıktığında( mesai dışı), sadece hayatın akışına kapılmak istiyor. zihininde boşalması gerekiyor çünkü. insan özel hayatında da elindeki cihazlarını kullanarak mesai yapamaz. bu yüzden bir insan hayatının tamamını telefonuna bakarak geçiremez. bu hem kişinin kendisini hem de içinde bulunduğu dünyaya haksızlık çünkü. neden insanlar anını yaşamak yerine, kendisini sürekli bir cihaza bakmaya programlasın ki? o cihaza bakmak için etrafınızdaki her şeye sırt çeviriyorsunuz. kim bilir o saniyede ne fırsatlar ve ne güzel anlar kaçıyor.. işin verdiği toksik hisler de büyüyor.

önce hayat.

bu kadar net.

müstakil isem hemen dönmeye çalışırım hele bir de akan bir sohbet muhabbet varsa araya soğukluk girmesin isterim.

ama konuşma sarmıyorsa, kibarlığımdan "bok gibi muhabbetin var kardeşim" diyemem de geç cevap vereyim konuşmak istemediğimi anlasın diye düşünürüm.

belki sadece meşguldür. kişiyi tanıyorsanız bunu tahmin etmek güç değil.

erken cevap verdiği başka birisi vardır. parayla değil, sırayla bu işler. yedek kulübesinde beklemeyi bilmeyen çıksın. kasıyor.

hem mesajlaşmak ne lan? ergen ergen. iletişim isteyen telefon etsin. kimseyle uzun uzun mesajlaşamam. çok sıkıcı. bu aralar iletişmek istediğim kimse de yok zaten. böyle iyi.