modern dünyanın elimizden aldığı o eşsiz koku

(bkz: eski bakkal kokusu)

doğal meralarda semirmiş kuzu eti kokusu. nerede lan o eski kekik kokulu kuzu etleri, vay be.

modern dünyanın tüm nimetlerinden faydalan, sonrada sanki esir hayatı yaşıyormuş gibi ajitasyon yap.
o eşsiz kokuları arayan bir köyde, bir kasaba kütüphanesinde rahatça bulabilir. he yok, sen hem rahatım bozulmasın, hem ayranım dökülmesin diyorsan, bu modern dünyanın suçu değil.

pastırma çemeni...

o genzimizi yakan kömür dumanı elimizden alınsın zaten ya.
nostalji diye her şeyi övmesek mi?*
beyaz giyemezdin mesela kış günü, üzerin kurum olurdu.
en ufak temasta da geçmiş olsun, ya çamaşır suyu ya da çöp.
bak kütüphane kokusu tamam, ona lafım yok.
mesela çocukluğumuzun güneş kremi kokusu da yok, benzerini yapıyorlar falan ama aynı koku değil.
olsa alacağım.
koliyle alacağım hem de, öyle bir nostalji o.

çiçekleri kurutup, çimleri ezersen,
“neden eskisi kadar çiçek açmıyor” diyemezsin.
izin verme elinden alınmasına...

kesinlikle yağmurdan sonra gelen o toprak ve bitki kokusu.. şu an her karışa , sırf rant uğruna imar verildiği ve rezidans dikildiği için, duyduğumuz sadece betona çarpan yağmur damlalarının sesi oluyor.

temiz hava kokusu.