hodrey yazar profili

birçok yönden fikirlerimizin yakın olduğunu düşündüğüm yazar.

dıral dedenin düdüğü

"yarım" akıllının, tekisin

7 senelik ilişkimde yaşadığım durumdur.
ama son buldu.
sebebi derinde açılan izlerdir.
yine iyi edebiyat yaptın hodrey!
şair misin nesin

bugün seni tanımıyorum, ama seni biliyorum. biliyorum çünkü sen de benim gibi bir insansın. muhtemelen sen de bir sabah uyandığında boğazında bir düğüm hissettin. bir şarkıyı duyunca gözlerin doldu. birine güvenmek istedin, sonra vazgeçtin, sonra tekrar denedin.

sana bir sır vereyim: ben senin hayal ettiğin kişi değilim. sen de benim hayal ettiğim kişi değilsin. ama belki bu iyi bir şey. çünkü hayal ettiklerimiz genellikle kendi eksik parçalarımızın yansımasıdır, gerçek insanlar değil. seninle tanıştığımda hayallerimi değil, seni görmeye çalışacağım. senden de aynısını bekliyorum.

günaydın sözlük yazarları!
vahdet denizine dalış yapmaya hazır mıyız?

3 öğünde 5 öğün kahve içmek

sözün boş, tınlar durur çömleğin,
akıl yoksun, delik deşik örneğin.
yel estikçe savrulursun her yana,
özden uzak, neye yarar emeğin?

​derin sanır seni gören kişi,
sanki gerçek, uydurduğun bu düşü.
kuru dalda kuş ötmezmiş, bilirsin,
yaktığın odun, ısıtmazmış bu kütüğü

​kökü çürük ağaçtan dal beklenmez,
boş torbaya azık bile eklenmez.
senin ile yarışmak zor değil de,
eğri yoldan, düz yola varılmaz.

günaydın sözlük ahalisi!
haftanın ikinci günü ve hâlâ enerjik olmanın mutluluğunu yaşıyorum.
hepimizin günü ve haftası enerjik geçsin.
selam ederim.

divan edebiyatını yutmuş birey için şayân-ı dikkat demesi evlâdır.
öz türkçe severler için ise anılmaya değer ve dikkate değer kullanılabilir.

23.00-07.00 vardiyasından çıktım güneşi gülüşüm ile karşıladım
musmutlu bir sabahtan merhaba!

‎keşiş dağı’nın o mağrur şâhikasına sığmayan bu inhidam rüzgârı,
‎içimdeki vâveylâdan daha sessiz, daha mecalsiz kaldı.
‎zamanın yamacından kopan o lâyemût çığ altında kalsam da,
‎ruhumdaki o yitik direnç, ölümü dahi bir eşik saydı.
‎
‎​kimse fark etmedi bu müncemid sinemdeki gizli zifiri,
‎insanlık kendi hicranında kaybolurken, ıskaladı bendeki beni.
‎güneşin o şeşcihet çarkında ömürden çetele tutarken,
‎lâubali dillerde yitip giden, en derin serzenişimdi.
‎
‎​hüsn-i niyetlerimi bir bedir vaktinin fecrinde kurban ettim,
‎gökyüzünün o nâ-mütenâhi boşluğunda yitip gitti her zerre.
‎şiirlerim tensih edildi, lügatimden anlamlar bir bir çekildi,
‎sözlerim berraklaştıkça, dünya bende dönüştü metruk bir yere.
‎
‎​bu bir nefsî cidaldi; kendimi kendimden sessizce sirkat eyledim,
‎ne bir dâmin vardı bu cürme, ne de sığınacak bir mevzi.
‎mecalsiz kalmış bir hakikatin teşrihinde yürürken,
‎kendi gölgemi bile bir yabancı gibi kucakladı bu hazîn mazi.
‎
‎​kalemimden sızan o hûn-âlûd harflerin her bir inhinasında,
‎hayatın en füsunlu ama en yaralı bestesini söyledim.
‎kelimelerim mücerret bir sancıdan süzülüp sadeleşirken,
‎kendi kıyametimin ortasında, en sahici manâyı derledim.
‎
‎artık ne mîzan kâr eder bu enkazıma, ne de bir istiğfâr,
‎kendi ruhumun cellâdı oldum, gölgem dahi benden istinkâf eyledi.
‎kan damlayan o besteyi, meğer kendi kefenime ilmik ilmik dokumuşum;
‎ben o çığ altında ölmedim; o çığın ta kendisi olup, devrildim dünyaya!

neşeli bir yazarımız
betimlemeleri okunmalık

bahanelere ve yalanlara başvurmayan kişidir.
omurgalı bireydir

osmanlı’nın denizdeki gücüdür.
özellikle 16. yüzyılda akdeniz’de çok etkili olmuştur.

limanları, ticaret yollarını ve askeri dengeyi ciddi biçimde etkilemiştir.
ama her dönemde aynı seviyede kalmamıştır.

teknolojiye ve denizcilik eğitimine yeterince uyulmadığı zamanlar geri düşmüştür.

yani bir dönem güçlü bir devlet aracı, başka bir dönemde ise potansiyeli vardı ama devamı gelmedi örneğidir.

iyi kurulmuş, iyi yönetildiğinde çok güçlü; ihmal edilince hızla gerileyen bir donanma.

günaydın hayalet orkideleri ve petunyalar
gününüz güzel geçsin

plaza solcuları ve sudan baloncuklar..
içine ziya gökalp kaçmış atsız ekolcükler...
kürdistan diye inleyen kapçıklar...
mesele namuslu ve namussuzun kavgasıdır.
poponuzdan çıkanların kaynakçası hangi siteden?