hodrey yazar profili

vverevvolf-cruel games

güzelliğin on par'etmez
şu bendeki aşk olmasa
eğlenecek yer bulaman
gönlümdeki köşk olmasa

kendimi özlüyorum

‎gün doğdu.
‎deniz takkesini giyip uçurumdan aşağı baktı.
‎tuzlu su, dizelerin arasından sızıp deltaların ufkuna kucak açtı.
‎sevimsiz girdapların iltihaplı sancılarına umutsuzluk saçtı.
‎boynuna dolanan pagan demiriyle dövülmüş prangaları koynuna sardı.
‎yaş aldıkça kan dolaşımında sızlayan kronik yalnızlığına tepeden baktı.
‎
‎​gece sustu.
‎gökyüzü gri paltosunu ilikleyip kendi içine kaçtı.
‎acı bir rüzgâr, harflerin arasından sızıp kurumuş vadilere karıştı.
‎sessizce bekleyen zamanın felçli eklemlerine çaresizlik kattı.
‎bileğine mühürlenen kadim ateşle dağlanmış yeminleri ruhunda sakladı.
‎yıllar geçtikçe sinir uçlarında yankılanan o genetik mirasa usulca göz kırptı.
‎
‎​vakit durdu.
‎toprak kefenini kuşanıp kendi sessizliğine taptı.
‎ağır bir kül, hecelerin arasından sızıp hiçliğin merkezine aktı.
‎tüketilmiş ömürlerin kangren olmuş anılarına buzdan bir mühür bastı.
‎göğsüne saplanan ilahi lanetle yontulmuş putları bir çırpıda yaktı.
‎toprak olurken hücrelerinde çürüyen o kusurlu varoluşa son kez gülümsedi ve defteri kapattı.

günaydınlar günaydınlar!
tahammül seviyemizin yerli yerinde olduğu bir gün diliyorum

‎yol ki uzundur
ikişer ikişer geçiyoruz ömrün çarkından
‎mevsimler karanlıktır
lakin aydınlık vardır göğün şavkında
‎

good morning.
another beautiful day to pretend we know what we're doing while making it up as we go.
best of luck to us all

mutsuzluğuma tahammül edebiliyorsam kulaklığımdan/kulağımdan düşmeyen müziktir.

günaydın normal sözlük yazarları!
yaz sabahından
güneşi ve sizi selamlıyorum

‎şair,sürgün mecazların çıbanlı bağrında üşür,
‎metruk aynalarda unutuşun yüzünü devşirir.
‎bir münkesir ah gibi çöker göğsüne akşam,
‎ve kader,yassı bir hançerle ismini değiştirir.
‎
‎çatlamış secdelerin kül kokan revakında
‎yetim bir ezel uyur,kendi zindanında.
‎rahlesiz kalmış dualar kemikleşir rüzgarda,
‎bir mahşer tortusu birikir zamanın dudağında.
‎
‎ben gördüm;

‎yokluğun saçlarına ak düşüren o karayı gördüm.
‎semanın içten içe çürüyen direklerini gördüm.
‎ve her yıldızın ardında,
‎kendi mezarını kazan bir nur enkazı gördüm.
‎
‎gece, kükürtten bir mühür vurdu ufuklara.
‎gölgeler sürüldü suskunluk menkıbelerine.
‎bir kör kuyunun dibinde boğulurken hatıralar,
‎ismim düştü terk edilmiş âminlerin içine.
‎
‎ne çan kaldı, ne ezan, ne de seslerin özü;
‎yalnızlığın alnında çatladı varlığın gözü.
‎her şey kendi ölüsünü taşırken omuzunda,
‎ben aradım hiçliğin kaybolmuş gündüzünü.
‎
‎sonra anladım:
‎insan, toprağa değil, ayrılığa gömülür.
‎ruh, bedenden değil, kendinden sökülür.
‎ve tanrı'ya çıkan bütün yolların sonunda
‎bir damla gözyaşı gibi karanlığa dökülür.
‎
‎o vakit şair,
‎harflerini bir kefen gibi örttü üzerine.
‎kırık tesbihler dağıldı gecenin derinine.
‎vakit kendi cenazesini kaldırırken sessizce,
‎ölüm bile secde etti yokluğun emrine.
‎
‎şimdi ben,
‎ezelden düşmüş bir yetim yankı gibiyim.
‎ne göğe aitim ne toprağa, ne de suya.
‎kendi içimde açılmış uçurumun dibinde,
‎tanınmayan bir hüzünle konuşur durur ruhum:
‎ey karanlık,
‎benden başka kimin kaldı sana?

dıral dedenin düdüğü

"yarım" akıllının, tekisin

7 senelik ilişkimde yaşadığım durumdur.
ama son buldu.
sebebi derinde açılan izlerdir.
yine iyi edebiyat yaptın hodrey!
şair misin nesin

bugün seni tanımıyorum, ama seni biliyorum. biliyorum çünkü sen de benim gibi bir insansın. muhtemelen sen de bir sabah uyandığında boğazında bir düğüm hissettin. bir şarkıyı duyunca gözlerin doldu. birine güvenmek istedin, sonra vazgeçtin, sonra tekrar denedin.

sana bir sır vereyim: ben senin hayal ettiğin kişi değilim. sen de benim hayal ettiğim kişi değilsin. ama belki bu iyi bir şey. çünkü hayal ettiklerimiz genellikle kendi eksik parçalarımızın yansımasıdır, gerçek insanlar değil. seninle tanıştığımda hayallerimi değil, seni görmeye çalışacağım. senden de aynısını bekliyorum.

günaydın sözlük yazarları!
vahdet denizine dalış yapmaya hazır mıyız?

3 öğünde 5 öğün kahve içmek

sözün boş, tınlar durur çömleğin,
akıl yoksun, delik deşik örneğin.
yel estikçe savrulursun her yana,
özden uzak, neye yarar emeğin?

​derin sanır seni gören kişi,
sanki gerçek, uydurduğun bu düşü.
kuru dalda kuş ötmezmiş, bilirsin,
yaktığın odun, ısıtmazmış bu kütüğü

​kökü çürük ağaçtan dal beklenmez,
boş torbaya azık bile eklenmez.
senin ile yarışmak zor değil de,
eğri yoldan, düz yola varılmaz.

günaydın sözlük ahalisi!
haftanın ikinci günü ve hâlâ enerjik olmanın mutluluğunu yaşıyorum.
hepimizin günü ve haftası enerjik geçsin.
selam ederim.

divan edebiyatını yutmuş birey için şayân-ı dikkat demesi evlâdır.
öz türkçe severler için ise anılmaya değer ve dikkate değer kullanılabilir.

23.00-07.00 vardiyasından çıktım güneşi gülüşüm ile karşıladım
musmutlu bir sabahtan merhaba!