hodrey yazar profili

açılan başlıklara verdiği cevaplar,olgunca ve düşünce yüklü.
değerli kelimelerini sarfedip bize sunduğu için teşekkürler.

neden bilgisayarlar kahve içemez?
çünkü "freeze" olurlar

kola şişesinin kapağındaki şanslı yazıyı okumak için şişeyi zorla açtıktan sonra, annenin "onu ben alacaktım" demesiyle bütün bir yaz boyunca o şişeyi gizli gizli yıkamak. çünkü o kapakta "seni seviyorum" yazıyordu ve bu, 7 yaşındaki senin elyazısıyla yazılmış en romantik mektuptu. kimse anlamazdı. ama sen, o kapakla evlenecektin.

saymadım hiç
bitirdiğim kitapları bağışlıyorum genelde.

philosophy

"the view from nowhere" - thomas nagel

"reasons and persons" - derek parfit

"the emergence of probability" - ıan hacking

"philosophical explanations" - robert nozick

"the fragility of goodness" - martha nussbaum

"moral luck" - bernard williams

"the concept of mind" - gilbert ryle

"after virtue" - alasdair macıntyre

"the structure of scientific revolutions" - thomas kuhn

"the mirror of nature" - richard rorty


history

"the mediterranean and the mediterranean world in the age of philip ıı" - fernand braudel

"the cheese and the worms" - carlo ginzburg

"the great cat massacre" - robert darnton

"the return of martin guerre" - natalie zemon davis

"the making of the english working class" - e.p. thompson

"the structures of everyday life" - fernand braudel

"the age of revolution" - eric hobsbawm

"the embarrassment of riches" - simon schama

"the discovery of france" - graham robb

"the ottoman centuries" - lord kinross

türkçe kaynaklar

felsefe

"varoluşçuluk ve eylem" - cemil meriç

"bir düşünce tarihi denemesi" - hilmi ziya ülken

"felsefe ve toplum" - mümtaz turhan

"islam düşüncesinde yenilik sorunu" - ismail kara

"varlık ve insan" - arif arez

"felsefe ve sanat" - remzi öğüt aydın

"ahlak felsefesine giriş" - teoman duralı

ahlak felsefesinin sistematik bir sunumu.

"bilgi felsefesi" - necati öner

"din felsefesi" - yaşar nuri öztürk

"mantık ve dil" - hüseyin batuhan


tarih


"osmanlı imparatorluğu'nda gayrimüslimler" - halil inalcık

"tanzimat'tan cumhuriyet'e zihniyet, siyaset ve kültür" - şerif mardin

"türklerin tarihi" (5 cilt) - faruk sümer, et al.

"selçuklular zamanında türkiye" - claude cahen (çev. yıldız moran)

"osmanlı tarihinde iskenderun körfezi" - ömer lütfi barkan

"türkiye'de sosyalizm ve toplumsal mücadeleler" - mete tunçay

"anadolu'nun islamlaşması" - speros vryonis (çev. hasan yüksel)

"osmanlı maliyesi" - mehmet genç

"türk edebiyatında ilk mutasavvıflar" - fuat köprülü

türklerin islamlaşma süreci-ibrahim kafesoğlu

göktükler-ahmet taşağıl

eski türk tarihi-zeki velidi togan

orta asya türk tarihi- osman turan

türk kültür tarihi- bahaddin ögel

türklerde devlet anlayışı-fuat köprülü

‎gölgemsi bir hüzün çöktü göğsüme, mersiye gibi ince,sessiz bir ezgi.
‎ruhum tîr olup saplandı kendi kayışına, dünya dedikleri bu dar köşede tûtî, kanadı kırık.
‎
‎mâtem kokuyor her nevbet  vuruluşum, gurbet değil bu,daha derin bir yitim. sitemkâr bakıyorum aynaya,
‎gözlerimde mecnûn bir feryâd.
‎
‎kahır çökmüş omuzlarıma ağırlığınca, hicran değil, firak bu daha sancılı.
‎ruhum mâni olamıyor kendi cellâdına, mest değil, perîşân bu hal.
‎
‎zülfikâr gibi keskin bu melâl,
‎sâkî yok,dâm da yok,sadece serâb.
‎göç etmiş her cân içimden,
‎geriye hâk ve hüsran kaldı.
‎
‎vuslat sandığım her mîrac
‎çıktıkça züll oldu, zillet  oldu.
‎şimdi tövbe değil,yas tutuyorum,
‎kendi zâtıma, kendi hüviyetime.
‎

‎yaldızlı sofralarda kanlı şarap içenler,
‎kumaşı vicdan olan kaftan biçenler!
‎mazlumun ahını bir rüzgar sanıp,
‎kendi fırtınasında savrulup geçenler!
‎
‎medeniyet dediğin, dişleri paslı canavar,
‎gözü kör, kulağı sağır, kalbinde duvar.
‎bebek cesetlerinden kuleler kurup,
‎barış masallarında kimleri uyuturlar?
‎
‎adalet; sarayların kirli paspası,
‎zulüm; efendilerin gümüş kupası.
‎bir yanda açlıktan kuruyan dudak,
‎bir yanda doymayanın altın sofrası!
‎
‎sussun kalemler, utansın artık lisan,
‎pazarda satılırken etten olan insan.
‎siz ey göğe kadeh kaldıran beyler,
‎yeryüzü ağlarken gülmek mi ihsan?
‎
‎tükürün bu çağın süslü suratına,
‎binmişler bencilliğin küheylan atına.
‎lakin unutmayın, hesap günü var;
‎kul hakkı sığmaz kimsenin saltanatına!
‎
‎o gün mizan kurulur, diller lâl olur,
‎zalimin sarayı kül olur, ziyan olur.
‎bugün sustuğunuz her bir feryat,
‎yarın boynunuza ateşten şal olur!
‎

gurbet gezer,sılada uyur

başka göklerin yıldızını sayar evvela,
‎okur mısra mısra elin hikmetini.
‎dolaşır baudelaire’den neruda’ya,
‎çözer dillerin yabancı gizemini.
‎
‎​batı’nın soğuk rüzgarı değer alnına,
‎doğu’nun ipekli tülünden geçer.
‎her dize bir tohumdur zihnin tarlasına,
‎şair, binbir çiçekten özünü seçer.
‎
‎lakin güneş batıp el ayak çekilince,
‎kulağında uğuldayan o kadim sestir.
‎döner dolaşır, sükut derinleşince,
‎bildiği tek lisan, aldığı nefestir.
‎
‎mermerin kalbinde saklı bir nakış,
‎anadolu’nun bağrından kopan o yanık türkü...
‎ne kadar uzağa gitse de o bakış,
‎son durak, ruhunu kuşatan o garip gönlü.

dünya kadar malın olsa ne fayda?

günaydın sözlüğün genç filozofları!!
dilinizden dökülecek balların boşa gitmemesi dileğiyle.

yalnızlık, bir arada olmanın en acımasız ironisidir.
bir akşamüstü, pencereden süzülen ışık odanı aydınlatırken, telefonunun sessizliği kulaklarında çınlar. etrafında her şey yerli yerindedir.kitaplar, fincanın, hatta toz zerrecikleri bile... ama bir şey eksiktir. o "bir şey", bir başkasının varlığı değil, senin bir başkası için var olma hissidir.
yalnızlık, en sevdiğin şarkının sözlerini birine söyleyemediğinde boğazında düğümlenen düğümdür. gecenin üçünde uyanıp "keşke" diye düşündüğünde, yastığının ıslanışıdır. bir kahkahanın ardından gelen o ani sessizlikte, gülüşünün yankısının bile sana yabancı gelişidir.
en çarpıcı olanı şudur: yalnızlık, aslında yalnız olmamandır. çünkü içinde taşıdığın herkes geçmişte kalanlar, hiç gelmeyenler, belki de hiç var olmayanlar seninle birliktedir. ve işte tam da bu yüzden, kalabalık bir hayaletler ordusunun ortasında tek başınadır.
bazen bir cümle kurarsın aklında, o cümleyi duyacak birini ararsın. bulamazsın. ve o cümle, hiç söylenmemiş, hiç yaşanmamış bir hayat gibi içinde çürür.
yalnızlık, kendi sesinin yankısına bile muhtaç kalmandır.

lisanın iflas bayrağını çektiği, dilin damağa yapışıp anlamın boğazda düğümlendiği o eşikte duyulan "zihinsel parazit" sesidir.
​aslında buna bir isim vermek, doğasına aykırı; çünkü isim verdiğin an onu tekrar kelimelerin o dar ve yetersiz kalıplarına hapsetmiş oluyorsun.

harika bir kavram.
bireyin içsel benliğine, manevi değerlerine veya yüksek bilince ulaşmasına rehberlik eden; psikolojik, manevi veya transpersönel yöntemlerle kişinin kendini keşfetmesini, iyileşmesini ve dönüşümünü amaçlayan rehberlik süreci.

aslında durum genelde şundan ibaret: sessizlik. günün gürültüsü çekilince insanın kendine kaldığı o tek dilimi bırakmak istemiyoruz. ancak biyolojik saatin bu romantizmden pek haberi yok; yarın sabah o alarm çaldığında bu sessizliğin bedeli ağır ödeniyor.

yürüdü, yürüdü... galata köprüsü’nün rüzgarı yüzüne vurduğunda, adımları melodinin ritmiyle iyice senkronize olmuştu. şarkı kafasının içinde sustukça, şehrin uğultusu bir koroya dönüşüyordu: vapur düdükleri, simitçi bağırışları ve bitmek bilmeyen o metalik ray sesi.
​cebinde sadece bir gidiş bileti ve eski, köşesi kıvrılmış bir fotoğraf vardı. şehre giriş yaparken gördüğü o devasa gökdelenlerin parıltısı, şimdi yerini eminönü’nün rutubetli ve balık kokulu kalabalığına bırakmıştı.

gündem hakkında kendi görüşleri olan omurgalı bir yazar.
selam ederim.

nun sultan- üzgün şarkılar