multiple interaction paths

özellikle nielsen’in kullanılabilirlik heuristikleri (1994) içinde geçen "user control and freedom" (kullanıcıya kontrol ve özgürlük tanıma) ilkesi, bu yaklaşımın temelini oluşturur.

ayrıca benyon (2014) gibi yazarlar, çoklu etkileşim yollarının multimodal arayüz tasarımı açısından ne kadar kritik olduğunu vurgular. farklı kullanıcı profillerinin farklı yolları tercih etmesi, sistemin kapsayıcı olmasını sağlar.

örneğin bir kullanıcı klavye kısayollarını severken, diğeri görsel simgeler veya bağlam menüsünden ilerlemeyi tercih edebilir. bu farkı desteklemek kullanıcı deneyimini derinleştirir.


1. nielsen, jakob – “10 usability heuristics for user ınterface design” (1994)

"user control and freedom", "flexibility and efficiency of use"* ilkeleri

""
nielsen’e göre “kullanıcının her zaman sistem üzerinde alternatif kontrol yollarına sahip olması, kullanıcı deneyimini doğrudan etkileyen bir özgürlük unsurudur.” (nielsen, 1994)

""


2. alan dix, janet finlay, gregory abowd, russell beale – human-computer ınteraction (4. baskı)
bölüm: ınteraction styles ve ınterface design principles*

çoklu etkileşim yöntemlerinin arayüz kalitesine etkisi anlatılır.
ayrıca hcı(human computer ınteraction)*derslerinde temel metinlerden biridir.


3. benyon, david – designing ınteractive systems (3. ed.)
multimodalite, erişilebilirlik, alternatif etkileşim yolları üzerine detaylı açıklamalar içerir.

özellikle bölüm 14: multimodal and adaptive ınterfaces*


4. wickens et al. – engineering psychology and human performance*

kullanıcıların işlem yolları arasında nasıl seçim yaptığı ve zihinsel modellerle nasıl ilişkilendiği ele alınır.


5. “multimodal ınteraction: a review” – oviatt, 1999

çoklu etkileşim biçimlerinin verimliliği üzerine deneysel verilerle desteklenmiş önemli bir kaynak.