mustafa varank'ın ali koç'a elleriyle baklava yedirmesi

sermaye-iktidar ilişkisi sayfalarca yazılsa şu video kadar etkili olmazdı. ve evet tekrarlayalım, sermayenin iyisi ya da kötüsü de olmaz. sermaye sermayedir.

sen rakibine yanak okşatan dersin ama gelip başkanının ağzına verirler.

avamlık ve para hırsının vasat bir tezahürü.

onca başarısızlığa rağmen koltuğu bırakmayan adamdan beklentiniz neydi ki, neyine şaşırdınız? sermayeyi, sendikaları, siyaseti, medyayı ve akla gelebilecek her türlü ötekiyi elinde bulunduran insanların gerçek yüzünü görmek için fazlasına ihtiyaç duyduğumuzu sanmıyorum. iş, günün sonunda hep "çıkarlara" gelmiyor mu? sağlam, tutarlı, anlaşılmış ve ayakları yere basan bir gelecek inşa etmek istiyorsak, bu olay ve durumları aklımızın bir köşesinde sürekli diri tutmamız gerekiyor.

ülkede yozlaşmamış herhangi bir şey mi kaldı? kalmadı. daha da önemlisi belki de her zaman böyleydi ancak bu kadar aleni değildi mevzular. güzel bir gelecek için şimdiden aşılması gereken dağlar var önümüzde. bazı şeyleri anlamakta diretirsek bu dağları aşmak mümkün olmayacak.

tekrar ana konumuza dönelim. ali koç o kadar esti, gürledi. iktidar kanadından da görünürde lafla, belki de arka planda başka türlü kötekler yedi. gelinen noktada iki paralık olmuş gururunu tamamen hiçe sayarak bu tarz davranışlarda bulunuyor. buradan çıkarılacak ders: paran da olsa, paranın getirdiği entellektüel çevrelere erişim fırsatı da, olmayınca olmuyor. avam davranışlar, vasat hareketler insanın içindeki varoşluğu bir şekilde dışa yansıtıyor. ne bunlara, ne bunların desteklediklerine, ne de fonladıklarına asla güvenilmez.

nerde ya yanak okşattılar diyen tayfa. sizin ali emine hanımla açılışlara koşuyor, bakanlar elleriyle baklava yediriyor. noldu sizin başkan bruce wayne'di, muhalefetin son kalesiydi bilmem ne. gidin bakın dursun başkanın yanak olayında biz ne yazmışız. peki fenerliler bu olaylara ne diyor, nedense hiç ortalıkta göremiyoruz.

(bkz: medusa’nın çarşamba)

böyle hadiseleri galatasaray-fenerbahçe ekseninde değerlendiren dostlar… yapman etmen lütfen.

ister kabul edin ister etmeyin, biz kulüplerimize yakıştıramıyoruz ama bu yöneticilerin hepsi saray yalaması.

hiç farketmiyor yani, fikret orman tüm siyasi baskıya rağmen takımı maça çıkartmamıştı (hem de yalama bir şahsiyet olmasına rağmen) sonra canına okudular.

yani bu şahıslar bizi temsil etmiyor kulüp başkanımız olması da bu gerçeği değiştirmiyor.