1.
natsume sōseki
1867-1916 yılları arasında yaşamış japon yazar, ingiliz edebiyatı uzmanı.
japon çağdaş romanı dalında damga vurmuş bir isimdir, kendisinden sonra gelen yazarları derinden etkilemiş, 49 yaşında hayatını kaybetmiştir.
türkçeye çevrilen kitapları
ben bir kediyim
gönül
küçük bey
üç köşeli dünya
madenci
ardından
insanlar, ‘edebiyat, edebiyat’ deyip dururlar; ama sözünü ettikleri şey, üniversitede filan dinledikleri edebiyattır.
biz yeni insanların edebiyat dediği şeyse, hayatın ta kendisinin büyük bir yansımasıdır.”
1867-1916 yılları arasında yaşamış japon yazar, ingiliz edebiyatı uzmanı.
japon çağdaş romanı dalında damga vurmuş bir isimdir, kendisinden sonra gelen yazarları derinden etkilemiş, 49 yaşında hayatını kaybetmiştir.
türkçeye çevrilen kitapları
ben bir kediyim
gönül
küçük bey
üç köşeli dünya
madenci
ardından
insanlar, ‘edebiyat, edebiyat’ deyip dururlar; ama sözünü ettikleri şey, üniversitede filan dinledikleri edebiyattır.
biz yeni insanların edebiyat dediği şeyse, hayatın ta kendisinin büyük bir yansımasıdır.”
devamını gör...
2.
kendisinin sanşiro adlı kitabını okumuştum.
kitabın ilk sayfalarında türkiye ve japonya hakkında şöyle güzel bir yazısı vardı.
"şu halde batı karşısında güçlü durmak için ekonomiyi, giyim kuşamı, iş anlayışını batı'ya uydurmak yetmezdi. toplum, kendini batılı fikirlere göre yeniden tanımlamak zorundaydı. kendini doğulu terimlerle tanımlamayı deneyen toplumlar, o terimlerin çöküşüyle kaosa sürüklendiler. yönettiği kitleleri bazen "osmanlılar" diye, bazen de "ümmet" diye tanımlayan istanbul, kendini bulgarlar, arnavutlar, sırplar, araplar diye (yani birer ulus olarak) adlandıran tomlumları elinde tutamadı.
işte bu noktada, şu soru gündeme geliyordu; asyalı bir halk, kıyafetini, ekonomik yapısını, kültürünü, eğitimini batılı modele uydurduğunda, üstüne kendisini de, milliyetçilik veya sosyalizm gibi batılı fikirlere göre yeniden kurduğunda, o halk batı'ya karşı savunulmuş mu olur? yoksa o halk batı karşısında yenilgiye mi uğramış, batı tarafından ele geçirilmiş mi sayılmalıdır?
iki asırdan beri hiç kimse, bu soruya herkesi memnun edecek bir yanıt vermeyi başaramadı. günümüzde dünyayı sarsan nice buhranın temelinde, işte bu çözülemeyen açmaz vardır.
türkiye ve japonya, tarihsel rolleri bakımından birbirlerinin aynadaki yansıması gibidir.
asya'da asla sömürge statüsüne düşmemiş yalnız üç ülke vardır; bunlardan ikisi türkiye ve japonya'dır
kitabın ilk sayfalarında türkiye ve japonya hakkında şöyle güzel bir yazısı vardı.
"şu halde batı karşısında güçlü durmak için ekonomiyi, giyim kuşamı, iş anlayışını batı'ya uydurmak yetmezdi. toplum, kendini batılı fikirlere göre yeniden tanımlamak zorundaydı. kendini doğulu terimlerle tanımlamayı deneyen toplumlar, o terimlerin çöküşüyle kaosa sürüklendiler. yönettiği kitleleri bazen "osmanlılar" diye, bazen de "ümmet" diye tanımlayan istanbul, kendini bulgarlar, arnavutlar, sırplar, araplar diye (yani birer ulus olarak) adlandıran tomlumları elinde tutamadı.
işte bu noktada, şu soru gündeme geliyordu; asyalı bir halk, kıyafetini, ekonomik yapısını, kültürünü, eğitimini batılı modele uydurduğunda, üstüne kendisini de, milliyetçilik veya sosyalizm gibi batılı fikirlere göre yeniden kurduğunda, o halk batı'ya karşı savunulmuş mu olur? yoksa o halk batı karşısında yenilgiye mi uğramış, batı tarafından ele geçirilmiş mi sayılmalıdır?
iki asırdan beri hiç kimse, bu soruya herkesi memnun edecek bir yanıt vermeyi başaramadı. günümüzde dünyayı sarsan nice buhranın temelinde, işte bu çözülemeyen açmaz vardır.
türkiye ve japonya, tarihsel rolleri bakımından birbirlerinin aynadaki yansıması gibidir.
asya'da asla sömürge statüsüne düşmemiş yalnız üç ülke vardır; bunlardan ikisi türkiye ve japonya'dır
devamını gör...
3.
japon edebiyatı hem oldukça naif hem de oldukça çarpıcı. sade ve sıradan olan olayları en uç duygularla nasıl buluşturabiliyorlar anlamıyorum.
fonda hafif ve tek enstrümandan çıkan bir ezgi çalıyordu üç köşeli dünyayı okurken. yazar kendini keşfetmeye çalışırken bir çatışmadan çok bir yolculuk ve arayış içerisinde. ruhu dingin ve sağlıklı. genelde kendini keşfeden ya da bu yolda olan karakterleri bir çatışma içinde okumaktan olacak ki (dorian gray, yeraltından notlardaki karakterimiz, içimizdeki şeytan kitabında ömer vb.) üç köşeli dünya daha sakin gelmişti. karakterle birlikte bizde bir arayışa çıkabiliyoruz ama bu bir çatışma doğurmuyor. evet soruyoruz "kalbimiz boş mu ve bu boşluk ortalığı dağıtıyor mu? içimdeki enerji açığa çıksa ne değişirdi? aslında ben neyim?" bu soruları düşünmek ilk defa beni yormadı diyebilirim. özellikle sayfa 74ten başlayıp 75 boyunca devam eden kısım (alıntı yapmaya üşendim çünkü oldukça uzun) hem bir arayış hem bir huzur barındırıyor.
sadece üç köşeli dünya ile değerlendirebildiğim natsume sosekiyi bu şekilde tanımaktan mutluyum. çevirisi çok iyi olan bir kitabını okuduğum için de şanslı hissediyorum. belli ki sanatsal olarak oldukça donanımlı aynı zamanda da japon geleneksel kültürünü çok iyi yansıtan bir yazar. zaten kendinden sonra gelen mişima, murakami gibi bir çok yazarı da etkilemiş. modern ve geleneksel çizgileri bir arada kullanmakta da başarılıydı. bilge bir ruha sahip olduğunu düşünmekten kendimi alamamıştım umarım yanılmıyorumdur.
iyilik yapmak zordu. erdemi yerine getirmek güçtü. sebatı korumak pahalıydı. ahlak için hayatını vermese yazıktı. bunları yapmak her milletten insan için sancılıydı. bu sancıya meydan okumak için, onu fethedecek mutluluğun bir yerlerde gizlenmesi gerekti. resim, şiir hatta tiyatro... onlar bu sancının içini dolduran mutluluk hissinin diğer adlarıydı.
fonda hafif ve tek enstrümandan çıkan bir ezgi çalıyordu üç köşeli dünyayı okurken. yazar kendini keşfetmeye çalışırken bir çatışmadan çok bir yolculuk ve arayış içerisinde. ruhu dingin ve sağlıklı. genelde kendini keşfeden ya da bu yolda olan karakterleri bir çatışma içinde okumaktan olacak ki (dorian gray, yeraltından notlardaki karakterimiz, içimizdeki şeytan kitabında ömer vb.) üç köşeli dünya daha sakin gelmişti. karakterle birlikte bizde bir arayışa çıkabiliyoruz ama bu bir çatışma doğurmuyor. evet soruyoruz "kalbimiz boş mu ve bu boşluk ortalığı dağıtıyor mu? içimdeki enerji açığa çıksa ne değişirdi? aslında ben neyim?" bu soruları düşünmek ilk defa beni yormadı diyebilirim. özellikle sayfa 74ten başlayıp 75 boyunca devam eden kısım (alıntı yapmaya üşendim çünkü oldukça uzun) hem bir arayış hem bir huzur barındırıyor.
sadece üç köşeli dünya ile değerlendirebildiğim natsume sosekiyi bu şekilde tanımaktan mutluyum. çevirisi çok iyi olan bir kitabını okuduğum için de şanslı hissediyorum. belli ki sanatsal olarak oldukça donanımlı aynı zamanda da japon geleneksel kültürünü çok iyi yansıtan bir yazar. zaten kendinden sonra gelen mişima, murakami gibi bir çok yazarı da etkilemiş. modern ve geleneksel çizgileri bir arada kullanmakta da başarılıydı. bilge bir ruha sahip olduğunu düşünmekten kendimi alamamıştım umarım yanılmıyorumdur.
iyilik yapmak zordu. erdemi yerine getirmek güçtü. sebatı korumak pahalıydı. ahlak için hayatını vermese yazıktı. bunları yapmak her milletten insan için sancılıydı. bu sancıya meydan okumak için, onu fethedecek mutluluğun bir yerlerde gizlenmesi gerekti. resim, şiir hatta tiyatro... onlar bu sancının içini dolduran mutluluk hissinin diğer adlarıydı.
devamını gör...
4.
kırıldıkça değişirsin. değiştikçe güçlenirsin.
güçlendikçe umursamazsın. onlara teşekkür et. sözünün sahibidir.
güçlendikçe umursamazsın. onlara teşekkür et. sözünün sahibidir.
devamını gör...