normal sözlük'ün apolitik yazarları

gündem sekmesinden uzak duran, sadece kitap-film-dizi ve forumsal başlıklarda takılan yazarlardır. bir tercihtir, sorgulanamaz.

belki de politik olmanın bomboş bir kavram olduğu bilincine vardıkları için apolitik oluyorlardır. belki de öyle gözüküyorlardır veya sizler onları bir kalıba sokmada çok başarılısınızdır.

politika politika
geldi artık buramıza
sardık biz de filme kitaba
yaşasın apolitika!

merhaba tanıştığımıza memnun oldum.

normal hayatta zaten gündemden ayrı yaşayamıyoruz, bari burada yapalım yani.

politikliğin, sözlüklerde partilere sövmekten daha fazlası olduğunun farkındalardır.

allah affetsin biz dini bile sorgulamışız. kafa yormuşuz öyle iman etmişiz ama hala bazı konularda şüphe mi desem o sorulara yanıt bulamamışız.

kötünün iyisi bir parti ideoloji mi bizi politik yapacak. bizi mecbur bıraktıkları.
yani öyle körü körüne savunacak bir vicdanımız ahlakımızda yok.
valla dünya da öyle bir politika yok. öyle bir parti görüş ideoloji felsefe yok .
olmalı mı olabilir mi. sanmıyorum .

ben bu ülkeden ümidimi geçen seçimde kestim.
ümit özdağ içeri alındı, gık demeyenler vardı,

yarın sana da gelir bu... geldi de.
yarın diyecekler ki, x kişi, onu da yiyecekler, geçmiş olsun.

allah'ın oğlu umrumda değil.
yarına ölmezsem bir gün daha yaşarım diye bakıyorum, hiçbir şey umrumda değil, oldu da ne oldu?

ben seküleri dahil toplam 60 milyon moronla uğraşamam. benim böyle bir gücüm yok. dünyaya da bunun için gelmedim.

kimse kusura bakmasın, biraz varoş ama;


ne haliniz varsa görün.

param olsa bende iplemem siyaseti, sadece maddi varlıklarımı güvenceye alacak yöntemlere başvururum o kadar.

çok apolitizm de iyi değildir.
bugünü okuyamayan yarını düşünemez.*

yani türkiyede apolitik olmak da ne bileyim, sivss'ta mabadına gideni bilmiyor derler o hesap.

allah belamı versin ki nşa’da bildiğimiz günlük kullanımdaki anlamda apolitikim. benim için siyaset kendi refahımdır, kendimi ait hissettiğim; kavganın, şiddetin olmadığı, aksine herkesin kardeşçe yaşadığı, herkesin de birbirine aristokratmışçasına saygı duyduğu bir toplumda yaşamaktır.

hatta bir içmecede:

“teorik faşizmin güzel yanı herkesin ulusun parçası olması: 150k maaş alıp tam anlamıyla tek başına olduğun bir dünyada mı yoksa 30k maaş alıp topyekün milyonlarca insanın belirli amaç uğruna bir olduğu herkesin birbirine saygı duyduğu zarar vermek veya kullanmak amacında asla olmadığı bir toplumda mı yaşamak istersin diye sorsalar, gerçekten ne cevap verebilirdim bilmiyorum.”

benzeri, pratikteki faşizmle de alakası olmayan, romantik ama anlamak isteyen için bir o kadar da mantıklı bir laf etmiştim.

beni koyun iskandinavya’ya, muhtemelen o vakit siyaset miyaset umrum olmazdı.

bu toprakların “havasından suyundan” olsa gerek, siyasi görüşlerimi yavaş yavaş belirli bir kalıba sokmadan, ve bunu içimde tutamayarak ifade etmeden duramıyorum.